*galaubijaną

Runic: ᚷᚨᛚᚨᚢᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ɣɑ.ˈlɑu̯.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to praise; commend
  2. to allow; grant
  3. to believe

Etymology

From *ga- + *laubijaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargalaubijōgalaubijaų–
2nd singulargalaubīsigalaubijaisgalaubī
3rd singulargalaubīþigalaubijaigalaubijaþau
1st dualgalaubijōsgalaubijaiw–
2nd dualgalaubijaþizgalaubijaiþizgalaubijaþiz
1st pluralgalaubijamazgalaubijaim–
2nd pluralgalaubīþgalaubijaiþgalaubīþ
3rd pluralgalaubijanþigalaubijaingalaubijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargalaubijai–
2nd singulargalaubijasaigalaubijaisau
3rd singulargalaubijaþaigalaubijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgalaubijanþaigalaubijainþau
2nd pluralgalaubijanþaigalaubijainþau
3rd pluralgalaubijanþaigalaubijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargalaubidǭgalaubidēdį̄
2nd singulargalaubidēzgalaubidēdīz
3rd singulargalaubidēgalaubidēdī
1st dualgalaubidēdūgalaubidēdīw
2nd dualgalaubidēdudizgalaubidēdīdiz
1st pluralgalaubidēdumgalaubidēdīm
2nd pluralgalaubidēdudgalaubidēdīd
3rd pluralgalaubidēdungalaubidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
galaubijaną galaubijandz galaubidaz

Find a form

Descendants

  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • gilōven (Old Dutch)
      • gelôven (Middle Dutch)
        • geluive (Limburgish)
  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • gilōven (Old Dutch)
      • gelôven (Middle Dutch)
        • geloven (Dutch)
          • glo (Afrikaans)
          • glofu (Berbice Creole Dutch)
          • gelofen (Javindo)
          • xjelôve (Jersey Dutch)
          • geloof, gloof (Negerhollands)
  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • ġelīefan, ġelȳfan, ġelēfan (Old English)
      • ȝeleven, yleven, ileven (Middle English)
  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • lēva (Old Frisian)
      • leeuwe (Saterland Frisian)
      • leauwe (West Frisian)
  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • gilouben (Old High German)
      • gelouben, gelöuben (Middle High German)
        • klóoban (Cimbrian)
        • glauben, gläuben (German)
        • גלייבן (gleybn) (Yiddish)
  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • gilouben (Old High German)
      • gelouben, gelöuben (Middle High German)
        • jläuve, jlööve, gleewe, glaawe (Central Franconian)
          • glaave (Hunsrik)
          • gleewen (Luxembourgish)
  • *galaubijan (Proto-West Germanic)
    • gilōvian (Old Saxon)
      • gelôven (Middle Low German)
        • glöven, löven (German Low German)
        • glöven (Low German)
        • jleewen (Plautdietsch)
  • *gleyfa (Old Norse)
  • leyfa (Old Norse)
    • loyva (Faroese)
    • leyfa (Icelandic)
  • leyfa (Old Norse)
    • løyva (Norwegian Nynorsk)
      • løyve (Norwegian Bokmål)
  • 𐌲𐌰𐌻𐌰𐌿𐌱𐌾𐌰𐌽 (galaubjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary