*galdijaną

Runic: ᚷᚨᛚᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣɑl.di.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to geld, castrate

Etymology

From *galdijaz (‘barren, fruitless, castrated’) + *-janą (‘factitive suffix’). Ultimately from Proto-Indo-European *gʰel- (‘to cut’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargaldijōgaldijaų–
2nd singulargaldīsigaldijaisgaldī
3rd singulargaldīþigaldijaigaldijaþau
1st dualgaldijōsgaldijaiw–
2nd dualgaldijaþizgaldijaiþizgaldijaþiz
1st pluralgaldijamazgaldijaim–
2nd pluralgaldīþgaldijaiþgaldīþ
3rd pluralgaldijanþigaldijaingaldijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargaldijai–
2nd singulargaldijasaigaldijaisau
3rd singulargaldijaþaigaldijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgaldijanþaigaldijainþau
2nd pluralgaldijanþaigaldijainþau
3rd pluralgaldijanþaigaldijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargaldidǭgaldidēdį̄
2nd singulargaldidēzgaldidēdīz
3rd singulargaldidēgaldidēdī
1st dualgaldidēdūgaldidēdīw
2nd dualgaldidēdudizgaldidēdīdiz
1st pluralgaldidēdumgaldidēdīm
2nd pluralgaldidēdudgaldidēdīd
3rd pluralgaldidēdungaldidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
galdijaną galdijandz galdidaz

Find a form

Descendants

  • *galtijan (Proto-West Germanic)
    • *gelten (Old Dutch)
      • *gelten (Middle Dutch)
        • gelten (Dutch)
  • *galtijan (Proto-West Germanic)
    • *gelzen (Old High German)
      • gelzen (Middle High German)
        • gelzen (German)
  • *galtijan (Proto-West Germanic)
    • *geltian (Old Saxon)
      • gelten (Middle Low German)
  • gelda (Old Norse)
    • gilde (Danish)
    • gelda (Faroese)
    • gelda (Icelandic)
    • gälda, gälla (Swedish)
  • gelda (Old Norse)
    • gelden (Middle English)
      • geld (English)
      • geld (Scots)
  • *kāltëjëtēk (Proto-Samic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary