*ganāną

Runic: ᚷᚨᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣɑ.nɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

  1. to gape, yawn
  2. to gaze, stare

Etymology

According to Kroonen this stative verb is backformed from an original nasal-present Proto-Indo-European *ǵʰh₂-néh₂-, which is derived from the root *ǵʰeh₂- and suffix *-néh₂-.

Alternatively it could be derived from the noun *ganaz (‘yawn’) + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularganō––
2nd singularganaisi–ganai
3rd singularganaiþi–ganāþau
1st dualganōs––
2nd dualganāþiz–ganāþiz
1st pluralganāmaz––
2nd pluralganaiþ–ganaiþ
3rd pluralganānþi–ganānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularganāsai–
3rd singularganāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralganānþai–
2nd pluralganānþai–
3rd pluralganānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularganadǭganadēdį̄
2nd singularganadēzganadēdīz
3rd singularganadēganadēdī
1st dualganadēdūganadēdīw
2nd dualganadēdudizganadēdīdiz
1st pluralganadēdumganadēdīm
2nd pluralganadēdudganadēdīd
3rd pluralganadēdunganadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
ganāną ganāndz ganadaz

Find a form

Descendants

  • *ganēn (Proto-West Germanic)
    • *jania (Old Frisian)
      • jåne (North Frisian)
      • jaanje, joanje (Saterland Frisian)
  • *ganēn (Proto-West Germanic)
    • *ganōn (Old Saxon)
      • jānen (Middle Low German)
        • jahnen (German Low German)
  • gana (Old Norse)
  • *𐌲𐌰𐌽𐌰𐌽 (*ganan) (Gothic)
    • gano (Latin)
      • ganar (Aragonese)
  • *𐌲𐌰𐌽𐌰𐌽 (*ganan) (Gothic)
    • gano (Latin)
      • gãar, guaanhar, gaanhar, gaar (Old Galician-Portuguese)
        • gañar (Galician)
        • ganhar (Portuguese)
  • *𐌲𐌰𐌽𐌰𐌽 (*ganan) (Gothic)
    • gano (Latin)
      • ganar (Old Leonese)
        • ganar (Asturian)
        • ganare (Leonese)
  • *𐌲𐌰𐌽𐌰𐌽 (*ganan) (Gothic)
    • gano (Latin)
      • ganar (Old Spanish)
        • ganar (Ladino)
        • ganar (Spanish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary