*gasakaną

Runic: ᚷᚨᛊᚨᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ɣɑ.ˈsɑ.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 6

Meanings

  1. to argue, dispute
  2. to reprove, correct
  3. to scold, chide

Etymology

From *ga- + *sakaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargasakōgasakaų–
2nd singulargasakizigasakaizgasak
3rd singulargasakidigasakaigasakadau
1st dualgasakōzgasakaiw–
2nd dualgasakadizgasakaidizgasakadiz
1st pluralgasakamazgasakaim–
2nd pluralgasakidgasakaidgasakid
3rd pluralgasakandigasakaingasakandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargasakai–
2nd singulargasakazaigasakaizau
3rd singulargasakadaigasakaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgasakandaigasakaindau
2nd pluralgasakandaigasakaindau
3rd pluralgasakandaigasakaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargasōkgasōkį̄
2nd singulargasōhtgasōkīz
3rd singulargasōkgasōkī
1st dualgasōkūgasōkīw
2nd dualgasōkudizgasōkīdiz
1st pluralgasōkumgasōkīm
2nd pluralgasōkudgasōkīd
3rd pluralgasōkungasōkīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
gasakaną gasakandz gasakanaz

Find a form

Descendants

  • *gasakan (Proto-West Germanic)
    • ġesacan (Old English)
    • gisahhan, gisachan, ᚷᚨᛊᛟᚲᚢᚾ (gasokun) (Old High German)
  • *gasakan (Proto-West Germanic)
    • *gisakan (Old Dutch)
      • gisacio (Old Dutch)
  • 𐌲𐌰𐍃𐌰𐌺𐌰𐌽 (gasakan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary