*geusaną

Runic: ᚷᛖᚢᛊᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣeu̯.sɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 2

Meanings

to erupt

Etymology

Uncertain. Possibly representing a sigmatic aorist or s-extension to Proto-Indo-European *ǵʰew- (‘to pour’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargeusōgeusaų–
2nd singulargiusizigeusaizgeus
3rd singulargiusidigeusaigeusadau
1st dualgeusōzgeusaiw–
2nd dualgeusadizgeusaidizgeusadiz
1st pluralgeusamazgeusaim–
2nd pluralgiusidgeusaidgiusid
3rd pluralgeusandigeusaingeusandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargeusai–
2nd singulargeusazaigeusaizau
3rd singulargeusadaigeusaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgeusandaigeusaindau
2nd pluralgeusandaigeusaindau
3rd pluralgeusandaigeusaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargausgusį̄
2nd singulargaustgusīz
3rd singulargausgusī
1st dualgusūgusīw
2nd dualgusudizgusīdiz
1st pluralgusumgusīm
2nd pluralgusudgusīd
3rd pluralgusungusīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
geusaną geusandz gusanaz

Find a form

Descendants

  • *geusan (Proto-West Germanic)
    • gūsen (Middle Dutch)
      • gusen (Middle Dutch)
        • guizen (Dutch)
          • verguizen (Dutch)
            • verguis (Afrikaans)
  • gjósa (Old Norse)
    • gyse (Danish)
    • gjósa (Faroese)
    • gjausa (Gutnish)
    • gjósa (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary