*grabą

Runic: ᚷᚱᚨᛒᚨ Pronunciation: /ˈɣrɑ.βɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

  1. that which is dug (ditch, trench, hole, etc.)
  2. grave

Etymology

Derived from the verb *grabaną (‘to dig’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.grabągrabō
Acc.grabągrabō
Gen.grabas, grabisgrabǫ̂
Dat.grabaigrabamaz
Inst.grabōgrabamiz
Voc.grabągrabō

Find a form

Descendants

  • *grab (Proto-West Germanic)
    • *graf (Old Dutch)
      • graf (Middle Dutch)
        • graaf (Limburgish)
  • *grab (Proto-West Germanic)
    • *graf (Old Dutch)
      • graf (Middle Dutch)
        • graf (Dutch)
          • graf (Afrikaans)
  • *grab (Proto-West Germanic)
    • græf (Old English)
      • grave, grafe (Middle English)
        • grave (English)
        • grave, grawe, graive, graiwe, greawe (Scots)
  • *grab (Proto-West Germanic)
    • gref (Old Frisian)
      • ? (North Frisian)
      • Grääf, Grääb (Saterland Frisian)
      • grêf (West Frisian)
  • *grab (Proto-West Germanic)
    • grab, grap (Old High German)
      • grap (Middle High German)
        • ? (Bavarian)
        • Grav, Jrav (Central Franconian)
        • ? (East Central German)
        • ? (East Franconian)
        • Grab (German)
        • Grab (Rhine Franconian)
        • גרוב (grub) (Yiddish)
  • *grab (Proto-West Germanic)
    • graf (Old Saxon)
      • grav (Middle Low German)
        • Graf, Graff (Low German)
        • Graw (Plautdietsch)
  • grǫf (Old Norse)
    • grav (Danish)
    • grav (Elfdalian)
    • grøv (Faroese)
    • grav (Gutnish)
    • gröf (Icelandic)
    • gref (Norn)
    • grav (Norwegian)
    • grav (Swedish)
  • graf (Old Norse)
    • grav (Danish)
    • grav (Elfdalian)
    • grøv (Faroese)
    • grav (Gutnish)
    • gröf (Icelandic)
    • gref (Norn)
    • grav (Norwegian)
    • grav (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary