*grabą
Runic: ᚷᚱᚨᛒᚨ Pronunciation: /ˈɣrɑ.βɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
- that which is dug (ditch, trench, hole, etc.)
- grave
Etymology
Derived from the verb *grabaną (‘to dig’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | grabą | grabō |
| Acc. | grabą | grabō |
| Gen. | grabas, grabis | grabǫ̂ |
| Dat. | grabai | grabamaz |
| Inst. | grabō | grabamiz |
| Voc. | grabą | grabō |
Descendants
-
*grab (Proto-West Germanic)
-
*graf (Old Dutch)
-
graf (Middle Dutch)
- graaf (Limburgish)
-
graf (Middle Dutch)
-
*graf (Old Dutch)
-
*grab (Proto-West Germanic)
-
*graf (Old Dutch)
-
graf (Middle Dutch)
-
graf (Dutch)
- graf (Afrikaans)
-
graf (Dutch)
-
graf (Middle Dutch)
-
*graf (Old Dutch)
-
*grab (Proto-West Germanic)
-
græf (Old English)
-
grave, grafe (Middle English)
- grave (English)
- grave, grawe, graive, graiwe, greawe (Scots)
-
grave, grafe (Middle English)
-
græf (Old English)
-
*grab (Proto-West Germanic)
-
gref (Old Frisian)
- ? (North Frisian)
- Grääf, Grääb (Saterland Frisian)
- grêf (West Frisian)
-
gref (Old Frisian)
-
*grab (Proto-West Germanic)
-
grab, grap (Old High German)
-
grap (Middle High German)
- ? (Bavarian)
- Grav, Jrav (Central Franconian)
- ? (East Central German)
- ? (East Franconian)
- Grab (German)
- Grab (Rhine Franconian)
- גרוב (grub) (Yiddish)
-
grap (Middle High German)
-
grab, grap (Old High German)
-
*grab (Proto-West Germanic)
-
graf (Old Saxon)
-
grav (Middle Low German)
- Graf, Graff (Low German)
- Graw (Plautdietsch)
-
grav (Middle Low German)
-
graf (Old Saxon)
-
grǫf (Old Norse)
- grav (Danish)
- grav (Elfdalian)
- grøv (Faroese)
- grav (Gutnish)
- gröf (Icelandic)
- gref (Norn)
- grav (Norwegian)
- grav (Swedish)
-
graf (Old Norse)
- grav (Danish)
- grav (Elfdalian)
- grøv (Faroese)
- grav (Gutnish)
- gröf (Icelandic)
- gref (Norn)
- grav (Norwegian)
- grav (Swedish)