*gripjaną
Runic: ᚷᚱᛁᛈᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣrip.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
To grip; to continually hold on to.
Etymology
An intensive formation from *grīpaną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | gripjō | gripjaų | – |
| 2nd singular | gripisi | gripjais | gripi |
| 3rd singular | gripiþi | gripjai | gripjaþau |
| 1st dual | gripjōs | gripjaiw | – |
| 2nd dual | gripjaþiz | gripjaiþiz | gripjaþiz |
| 1st plural | gripjamaz | gripjaim | – |
| 2nd plural | gripiþ | gripjaiþ | gripiþ |
| 3rd plural | gripjanþi | gripjain | gripjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gripjai | – |
| 2nd singular | gripjasai | gripjaisau |
| 3rd singular | gripjaþai | gripjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | gripjanþai | gripjainþau |
| 2nd plural | gripjanþai | gripjainþau |
| 3rd plural | gripjanþai | gripjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gripidǭ | gripidēdį̄ |
| 2nd singular | gripidēz | gripidēdīz |
| 3rd singular | gripidē | gripidēdī |
| 1st dual | gripidēdū | gripidēdīw |
| 2nd dual | gripidēdudiz | gripidēdīdiz |
| 1st plural | gripidēdum | gripidēdīm |
| 2nd plural | gripidēdud | gripidēdīd |
| 3rd plural | gripidēdun | gripidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| gripjaną | gripjandz | gripidaz |
Descendants
-
grippan (Old English)
-
grippen (Middle English)
- grip (English)
- grip (Scots)
-
grippen (Middle English)
-
gripfen (Old High German)
-
gripfen, *grippen (Middle High German)
- Grapp (Luxembourgish)
-
gripfen, *grippen (Middle High German)