*gripjaną

Runic: ᚷᚱᛁᛈᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣrip.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

To grip; to continually hold on to.

Etymology

An intensive formation from *grīpaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargripjōgripjaų–
2nd singulargripisigripjaisgripi
3rd singulargripiþigripjaigripjaþau
1st dualgripjōsgripjaiw–
2nd dualgripjaþizgripjaiþizgripjaþiz
1st pluralgripjamazgripjaim–
2nd pluralgripiþgripjaiþgripiþ
3rd pluralgripjanþigripjaingripjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargripjai–
2nd singulargripjasaigripjaisau
3rd singulargripjaþaigripjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgripjanþaigripjainþau
2nd pluralgripjanþaigripjainþau
3rd pluralgripjanþaigripjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargripidǭgripidēdį̄
2nd singulargripidēzgripidēdīz
3rd singulargripidēgripidēdī
1st dualgripidēdūgripidēdīw
2nd dualgripidēdudizgripidēdīdiz
1st pluralgripidēdumgripidēdīm
2nd pluralgripidēdudgripidēdīd
3rd pluralgripidēdungripidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
gripjaną gripjandz gripidaz

Find a form

Descendants

  • grippan (Old English)
    • grippen (Middle English)
      • grip (English)
      • grip (Scots)
  • gripfen (Old High German)
    • gripfen, *grippen (Middle High German)
      • Grapp (Luxembourgish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary