*gīnaną
Runic: ᚷᛁᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣiː.nɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to gape, yawn
Etymology
From Proto-Indo-European *gʰh₂ey-, itself from *ǵʰeh₂- (‘to gape, yawn’). Could be related to *ginnaną (‘to make an opening, to cut open; to begin’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | gīnō | gīnaų | – |
| 2nd singular | gīnizi | gīnaiz | gīn |
| 3rd singular | gīnidi | gīnai | gīnadau |
| 1st dual | gīnōz | gīnaiw | – |
| 2nd dual | gīnadiz | gīnaidiz | gīnadiz |
| 1st plural | gīnamaz | gīnaim | – |
| 2nd plural | gīnid | gīnaid | gīnid |
| 3rd plural | gīnandi | gīnain | gīnandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gīnai | – |
| 2nd singular | gīnazai | gīnaizau |
| 3rd singular | gīnadai | gīnaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | gīnandai | gīnaindau |
| 2nd plural | gīnandai | gīnaindau |
| 3rd plural | gīnandai | gīnaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gain | ginį̄ |
| 2nd singular | gaint | ginīz |
| 3rd singular | gain | ginī |
| 1st dual | ginū | ginīw |
| 2nd dual | ginudiz | ginīdiz |
| 1st plural | ginum | ginīm |
| 2nd plural | ginud | ginīd |
| 3rd plural | ginun | ginīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| gīnaną | gīnandz | ginanaz |
Descendants
-
*gīnan (Proto-West Germanic)
- ġīnan (Old English)
- gīnan (Old Saxon)
-
*ᚷᛁᚾᛡ (*ginᴀ) (Proto-Norse)
-
gína (Old Norse)
- gina (Faroese)
- gína (Icelandic)
- gina (Norwegian Nynorsk)
-
gína (Old Norse)
-
*ᚷᛁᚾᛡ (*ginᴀ) (Proto-Norse)
-
gína (Old Norse)
-
gina (Old Swedish)
- gana, gina, ginna, ginnäs (Swedish)
-
gina (Old Swedish)
-
gína (Old Norse)