*gīnaną

Runic: ᚷᛁᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣiː.nɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to gape, yawn

Etymology

From Proto-Indo-European *gʰh₂ey-, itself from *ǵʰeh₂- (‘to gape, yawn’). Could be related to *ginnaną (‘to make an opening, to cut open; to begin’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargīnōgīnaų–
2nd singulargīnizigīnaizgīn
3rd singulargīnidigīnaigīnadau
1st dualgīnōzgīnaiw–
2nd dualgīnadizgīnaidizgīnadiz
1st pluralgīnamazgīnaim–
2nd pluralgīnidgīnaidgīnid
3rd pluralgīnandigīnaingīnandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargīnai–
2nd singulargīnazaigīnaizau
3rd singulargīnadaigīnaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgīnandaigīnaindau
2nd pluralgīnandaigīnaindau
3rd pluralgīnandaigīnaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargainginį̄
2nd singulargaintginīz
3rd singulargainginī
1st dualginūginīw
2nd dualginudizginīdiz
1st pluralginumginīm
2nd pluralginudginīd
3rd pluralginunginīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
gīnaną gīnandz ginanaz

Find a form

Descendants

  • *gīnan (Proto-West Germanic)
    • ġīnan (Old English)
    • gīnan (Old Saxon)
  • *ᚷᛁᚾᛡ (*ginᴀ) (Proto-Norse)
    • gína (Old Norse)
      • gina (Faroese)
      • gína (Icelandic)
      • gina (Norwegian Nynorsk)
  • *ᚷᛁᚾᛡ (*ginᴀ) (Proto-Norse)
    • gína (Old Norse)
      • gina (Old Swedish)
        • gana, gina, ginna, ginnäs (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary