*halþijaną

Runic: ᚺᚨᛚᚦᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑl.θi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make incline, tilt, incline

Etymology

From *halþaz (‘sloping, inclined’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhalþijōhalþijaų–
2nd singularhalþīsihalþijaishalþī
3rd singularhalþīþihalþijaihalþijaþau
1st dualhalþijōshalþijaiw–
2nd dualhalþijaþizhalþijaiþizhalþijaþiz
1st pluralhalþijamazhalþijaim–
2nd pluralhalþīþhalþijaiþhalþīþ
3rd pluralhalþijanþihalþijainhalþijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhalþijai–
2nd singularhalþijasaihalþijaisau
3rd singularhalþijaþaihalþijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhalþijanþaihalþijainþau
2nd pluralhalþijanþaihalþijainþau
3rd pluralhalþijanþaihalþijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhalþidǭhalþidēdį̄
2nd singularhalþidēzhalþidēdīz
3rd singularhalþidēhalþidēdī
1st dualhalþidēdūhalþidēdīw
2nd dualhalþidēdudizhalþidēdīdiz
1st pluralhalþidēdumhalþidēdīm
2nd pluralhalþidēdudhalþidēdīd
3rd pluralhalþidēdunhalþidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
halþijaną halþijandz halþidaz

Find a form

Descendants

  • *halþijan (Proto-West Germanic)
    • *helden (Old Dutch)
      • helden (Middle Dutch)
        • hellen (Dutch)
  • *halþijan (Proto-West Germanic)
    • hieldan (Old English)
      • helden (Middle English)
        • hield, heel (English)
        • hyle (Yola)
  • *halþijan (Proto-West Germanic)
    • helden (Old High German)
      • helden (Middle High German)
  • *halþijan (Proto-West Germanic)
    • *heldian (Old Saxon)
      • helden, hellen (Middle Low German)
  • hella (Old Norse)
    • hella (Faroese)
    • hella (Icelandic)
    • helle (Norwegian Bokmål)
    • helle (Norwegian Nynorsk)
    • hälla (Swedish)
  • hella (Old Norse)
    • hellen (Middle English)
      • hell (English)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary