*hanhaną
Runic: ᚺᚨᚾᚺᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑ̃ː.xɑ.nɑ̃/verb · Strong class 7c
Meanings
to hang
Etymology
From Proto-Indo-European *ḱenk- (‘to hang’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hanhō | hanhaų | – |
| 2nd singular | hanhizi | hanhaiz | hanh |
| 3rd singular | hanhidi | hanhai | hanhadau |
| 1st dual | hanhōz | hanhaiw | – |
| 2nd dual | hanhadiz | hanhaidiz | hanhadiz |
| 1st plural | hanhamaz | hanhaim | – |
| 2nd plural | hanhid | hanhaid | hanhid |
| 3rd plural | hanhandi | hanhain | hanhandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hanhai | – |
| 2nd singular | hanhazai | hanhaizau |
| 3rd singular | hanhadai | hanhaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hanhandai | hanhaindau |
| 2nd plural | hanhandai | hanhaindau |
| 3rd plural | hanhandai | hanhaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hehanh | hehangį̄ |
| 2nd singular | hehanht | hehangīz |
| 3rd singular | hehanh | hehangī |
| 1st dual | hehangū | hehangīw |
| 2nd dual | hehangudiz | hehangīdiz |
| 1st plural | hehangum | hehangīm |
| 2nd plural | hehangud | hehangīd |
| 3rd plural | hehangun | hehangīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hanhaną | hanhandz | hanganaz |
Descendants
-
*hą̄han (Proto-West Germanic)
-
*hān (Old Dutch)
-
hâen, hangen (Middle Dutch)
- hange (Limburgish)
-
hâen, hangen (Middle Dutch)
-
*hān (Old Dutch)
-
*hą̄han (Proto-West Germanic)
-
*hān (Old Dutch)
-
hâen, hangen (Middle Dutch)
-
hangen (Dutch)
- hang (Afrikaans)
- hanggi (Berbice Creole Dutch)
- hang, haṅ (Negerhollands)
- anga (Sranan Tongo)
-
hangen (Dutch)
-
hâen, hangen (Middle Dutch)
-
*hān (Old Dutch)
-
*hą̄han (Proto-West Germanic)
-
hōn (Old English)
-
hōn, hangen, hongen (Middle English)
- hang (English)
- hang (Scots)
-
hōn, hangen, hongen (Middle English)
-
hōn (Old English)
-
*hą̄han (Proto-West Germanic)
-
huā, hwā (Old Frisian)
- hongje (Saterland Frisian)
- hingje (West Frisian)
-
huā, hwā (Old Frisian)
-
*hą̄han (Proto-West Germanic)
-
hāhan (Old High German)
-
hāhen (Middle High German)
- hängen (German)
-
hāhen (Middle High German)
-
hāhan (Old High German)
-
*hą̄han (Proto-West Germanic)
-
hāhan (Old Saxon)
-
hân, hangen (Middle Low German)
- hangen (Low German)
-
hân, hangen (Middle Low German)
-
hāhan (Old Saxon)
-
hanga (Old Norse)
- hanga (Faroese)
- hanga (Icelandic)
- henge (Norwegian Bokmål)
- hanga, henga (Norwegian Nynorsk)
- hänga (Swedish)
-
hanga (Old Norse)
-
hængæ (Old Danish)
- hænge (Danish)
-
hængæ (Old Danish)
- 𐌷𐌰𐌷𐌰𐌽 (hāhan) (Gothic)