*harmijaną¹

Runic: ᚺᚨᚱᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑr.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to harm, injure, pain
  2. to shame

Etymology

From *harmaz (‘to harm, pain’) + *-janą or *harmaz (‘to harmful, painful’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularharmijōharmijaų–
2nd singularharmīsiharmijaisharmī
3rd singularharmīþiharmijaiharmijaþau
1st dualharmijōsharmijaiw–
2nd dualharmijaþizharmijaiþizharmijaþiz
1st pluralharmijamazharmijaim–
2nd pluralharmīþharmijaiþharmīþ
3rd pluralharmijanþiharmijainharmijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularharmijai–
2nd singularharmijasaiharmijaisau
3rd singularharmijaþaiharmijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralharmijanþaiharmijainþau
2nd pluralharmijanþaiharmijainþau
3rd pluralharmijanþaiharmijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularharmidǭharmidēdį̄
2nd singularharmidēzharmidēdīz
3rd singularharmidēharmidēdī
1st dualharmidēdūharmidēdīw
2nd dualharmidēdudizharmidēdīdiz
1st pluralharmidēdumharmidēdīm
2nd pluralharmidēdudharmidēdīd
3rd pluralharmidēdunharmidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
harmijaną harmijandz harmidaz

Find a form

Descendants

  • *harmijan (Proto-West Germanic)
    • hermen (Old Dutch)
    • hermian (Old Saxon)
  • *harmijan (Proto-West Germanic)
    • *harnir, *hernir, *hergner (Old French)
      • hergner (Middle French)
      • hergnos (Old French)
  • *harmijan (Proto-West Germanic)
    • hermen (Old High German)
      • hermen (Middle High German)
        • härmen (German)
  • hermask (Old Norse)
    • hermast (Icelandic)
    • härmas (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary