*hindiz
Runic: ᚺᛁᚾᛞᛁᛉ Pronunciation: /ˈxin.diz/noun · feminine · i-stem
Meanings
doe, hind
Etymology
From earlier *hemdiz, from Proto-Indo-European *ḱem- (‘hornless’), as does generally do not have antlers or horns. Cognate with Ancient Greek κεμάς (kemás) (kemás, ‘young deer, pricket’), Sanskrit शम (śáma) (śáma, ‘hornless’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hindiz | hindīz |
| Acc. | hindį | hindinz |
| Gen. | hindīz | hindijǫ̂ |
| Dat. | hindī | hindimaz |
| Inst. | hindī | hindimiz |
| Voc. | hindi | hindīz |
Descendants
-
*hindi (Proto-West Germanic)
-
*hind (Old Dutch)
-
hinde (Middle Dutch)
- hinde (Dutch)
-
hinde (Middle Dutch)
-
*hind (Old Dutch)
-
*hindi (Proto-West Germanic)
-
hind (Old English)
-
hind, hinde, hynde (Middle English)
- hind (English)
- hynde, hynd, hind (Scots)
-
hind, hinde, hynde (Middle English)
-
hind (Old English)
-
*hindi (Proto-West Germanic)
-
*hind (Old Frisian)
- hine (West Frisian)
-
*hind (Old Frisian)
-
*hindi (Proto-West Germanic)
-
hinta, hinna (Old High German)
-
hinte, hinde (Middle High German)
- Hinde (German)
-
hinte, hinde (Middle High German)
-
hinta, hinna (Old High German)
-
*hindi (Proto-West Germanic)
-
*hind (Old Saxon)
- hinde (Middle Low German)
-
*hind (Old Saxon)
-
hind (Old Norse)
- hind (Danish)
- hind (Faroese)
- hinna (Gutnish)
- hind (Icelandic)
- hind (Norwegian)
-
hind (Old Norse)
-
hind (Old Swedish)
- hind (Swedish)
-
hind (Old Swedish)