*hlimmaną
Runic: ᚺᛚᛁᛗᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxlim.mɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- to sound
- to growl, roar
Etymology
Uncertain. May be connected to Proto-Indo-European *kelh₁- (‘to shout’); compare Latin clāmō (‘to cry, shout’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hlimmō | hlimmaų | – |
| 2nd singular | hlimmizi | hlimmaiz | hlimm |
| 3rd singular | hlimmidi | hlimmai | hlimmadau |
| 1st dual | hlimmōz | hlimmaiw | – |
| 2nd dual | hlimmadiz | hlimmaidiz | hlimmadiz |
| 1st plural | hlimmamaz | hlimmaim | – |
| 2nd plural | hlimmid | hlimmaid | hlimmid |
| 3rd plural | hlimmandi | hlimmain | hlimmandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hlimmai | – |
| 2nd singular | hlimmazai | hlimmaizau |
| 3rd singular | hlimmadai | hlimmaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hlimmandai | hlimmaindau |
| 2nd plural | hlimmandai | hlimmaindau |
| 3rd plural | hlimmandai | hlimmaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hlamm | hlummį̄ |
| 2nd singular | hlammt | hlummīz |
| 3rd singular | hlamm | hlummī |
| 1st dual | hlummū | hlummīw |
| 2nd dual | hlummudiz | hlummīdiz |
| 1st plural | hlummum | hlummīm |
| 2nd plural | hlummud | hlummīd |
| 3rd plural | hlummun | hlummīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hlimmaną | hlimmandz | hlummanaz |
Descendants
-
*hlimman (Proto-West Germanic)
- hlimman, hlymman (Old English)
-
*hlimman (Proto-West Germanic)
-
*hlimman, *hilman (Old Dutch)
- helmen (Middle Dutch)
-
*hlimman, *hilman (Old Dutch)
-
*hlimman (Proto-West Germanic)
-
hlimman (Old High German)
- limmen (Middle High German)
-
hlimman (Old High German)
- *hlimma (Old Norse)