*hnīpaną
Runic: ᚺᚾᛁᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxniː.pɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to pinch, to squeeze
Etymology
From Proto-Indo-European *kneybʰ-. The root final -p was adopted from the iterative *hnippōną.
Likely related to *knīpaną, but it's unclear how the variation of the initial consonant arose.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hnīpō | hnīpaų | – |
| 2nd singular | hnīpizi | hnīpaiz | hnīp |
| 3rd singular | hnīpidi | hnīpai | hnīpadau |
| 1st dual | hnīpōz | hnīpaiw | – |
| 2nd dual | hnīpadiz | hnīpaidiz | hnīpadiz |
| 1st plural | hnīpamaz | hnīpaim | – |
| 2nd plural | hnīpid | hnīpaid | hnīpid |
| 3rd plural | hnīpandi | hnīpain | hnīpandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnīpai | – |
| 2nd singular | hnīpazai | hnīpaizau |
| 3rd singular | hnīpadai | hnīpaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hnīpandai | hnīpaindau |
| 2nd plural | hnīpandai | hnīpaindau |
| 3rd plural | hnīpandai | hnīpaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnaip | hnipį̄ |
| 2nd singular | hnaift | hnipīz |
| 3rd singular | hnaip | hnipī |
| 1st dual | hnipū | hnipīw |
| 2nd dual | hnipudiz | hnipīdiz |
| 1st plural | hnipum | hnipīm |
| 2nd plural | hnipud | hnipīd |
| 3rd plural | hnipun | hnipīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hnīpaną | hnīpandz | hnipanaz |
Descendants
-
*hnīpan (Proto-West Germanic)
-
*nīpen (Old Dutch)
-
nipen (Middle Dutch)
- nijpen (Dutch)
-
nipen (Middle Dutch)
-
*nīpen (Old Dutch)
-
*hnīpan (Proto-West Germanic)
-
*hnīpan (Old Saxon)
- nîpen (Middle Low German)
-
*hnīpan (Old Saxon)