*hnīpaną

Runic: ᚺᚾᛁᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxniː.pɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to pinch, to squeeze

Etymology

From Proto-Indo-European *kneybʰ-. The root final -p was adopted from the iterative *hnippōną.

Likely related to *knīpaną, but it's unclear how the variation of the initial consonant arose.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhnīpōhnīpaų–
2nd singularhnīpizihnīpaizhnīp
3rd singularhnīpidihnīpaihnīpadau
1st dualhnīpōzhnīpaiw–
2nd dualhnīpadizhnīpaidizhnīpadiz
1st pluralhnīpamazhnīpaim–
2nd pluralhnīpidhnīpaidhnīpid
3rd pluralhnīpandihnīpainhnīpandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhnīpai–
2nd singularhnīpazaihnīpaizau
3rd singularhnīpadaihnīpaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhnīpandaihnīpaindau
2nd pluralhnīpandaihnīpaindau
3rd pluralhnīpandaihnīpaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhnaiphnipį̄
2nd singularhnaifthnipīz
3rd singularhnaiphnipī
1st dualhnipūhnipīw
2nd dualhnipudizhnipīdiz
1st pluralhnipumhnipīm
2nd pluralhnipudhnipīd
3rd pluralhnipunhnipīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hnīpaną hnīpandz hnipanaz

Find a form

Descendants

  • *hnīpan (Proto-West Germanic)
    • *nīpen (Old Dutch)
      • nipen (Middle Dutch)
        • nijpen (Dutch)
  • *hnīpan (Proto-West Germanic)
    • *hnīpan (Old Saxon)
      • nîpen (Middle Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary