*hraukaz

Runic: ᚺᚱᚨᚢᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈxrɑu̯.kɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

  1. pile (of stones); heap
  2. haystack

Etymology

Unknown; but apparently cognate with Lithuanian kruvà, krûvà (‘pile, heap, stack’), Old Irish crúach (‘stack of corn, rick’). Possibly Proto-Indo-European *krewH- (‘to heap up’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.hraukazhraukōz, hraukōs
Acc.hraukąhraukanz
Gen.hraukas, hraukishraukǫ̂
Dat.hraukaihraukamaz
Inst.hraukōhraukamiz
Voc.hraukhraukōz, hraukōs

Find a form

Descendants

  • *hrauk (Proto-West Germanic)
    • hrōk (Old Saxon)
  • *hrauk (Proto-West Germanic)
    • *hrouk, *hrōk (Old Dutch)
      • rooc (Middle Dutch)
        • rook (Dutch)
  • *hrauk (Proto-West Germanic)
    • hrēac, hrēc (Old English)
      • rek, reek, reke (Middle English)
        • reek, rick (English)
        • reek, rick (Middle Scots)
  • hraukr (Old Norse)
    • røg (Danish)
    • reykur (Faroese)
    • hraukur (Icelandic)
    • rauk (Norwegian)
  • hraukr (Old Norse)
    • rauk (Gutnish)
      • rauk (Swedish)
  • hraukr (Old Norse)
    • *rowk, roke, rooke (Middle English)
      • rowke, rouk, rook (Scots)
  • hraukr (Old Norse)
    • rø̄ker (Old Swedish)
      • rök (Swedish)
  • *roukka (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary