*hrinkwaną

Runic: ᚺᚱᛁᚾᚲᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxriŋʷ.kʷɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to bend
  2. to curl
  3. to recoil, to give way

Etymology

Unclear. According to Pokorny, from Proto-Indo-European *(s)kreng-, nasalized variant of *(s)ker- (‘to bend’).

Thought to be related to Old High German hranca and Middle Dutch ranke (‘tendril, twig’). Furthermore possibly related to Old Church Slavonic крѫгъ (krǫgŭ) (krǫgŭ, ‘circle’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhrinkwōhrinkwaų–
2nd singularhrinkwizihrinkwaizhrinkw
3rd singularhrinkwidihrinkwaihrinkwadau
1st dualhrinkwōzhrinkwaiw–
2nd dualhrinkwadizhrinkwaidizhrinkwadiz
1st pluralhrinkwamazhrinkwaim–
2nd pluralhrinkwidhrinkwaidhrinkwid
3rd pluralhrinkwandihrinkwainhrinkwandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhrinkwai–
2nd singularhrinkwazaihrinkwaizau
3rd singularhrinkwadaihrinkwaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhrinkwandaihrinkwaindau
2nd pluralhrinkwandaihrinkwaindau
3rd pluralhrinkwandaihrinkwaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhrankwhrunkį̄
2nd singularhranhthrunkīz
3rd singularhrankwhrunkī
1st dualhrunkūhrunkīw
2nd dualhrunkudizhrunkīdiz
1st pluralhrunkumhrunkīm
2nd pluralhrunkudhrunkīd
3rd pluralhrunkunhrunkīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hrinkwaną hrinkwandz hrunkwanaz

Find a form

Descendants

  • hrøkkva (Old Norse)
    • røkka (Faroese)
    • hrökkva (Icelandic)
    • rekka (Norwegian Nynorsk)
  • hrøkkva (Old Norse)
    • række (Danish)
      • rekke (Norwegian Bokmål)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary