*hrinkwaną
Runic: ᚺᚱᛁᚾᚲᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxriŋʷ.kʷɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- to bend
- to curl
- to recoil, to give way
Etymology
Unclear. According to Pokorny, from Proto-Indo-European *(s)kreng-, nasalized variant of *(s)ker- (‘to bend’).
Thought to be related to Old High German hranca and Middle Dutch ranke (‘tendril, twig’). Furthermore possibly related to Old Church Slavonic крѫгъ (krǫgŭ) (krǫgŭ, ‘circle’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hrinkwō | hrinkwaų | – |
| 2nd singular | hrinkwizi | hrinkwaiz | hrinkw |
| 3rd singular | hrinkwidi | hrinkwai | hrinkwadau |
| 1st dual | hrinkwōz | hrinkwaiw | – |
| 2nd dual | hrinkwadiz | hrinkwaidiz | hrinkwadiz |
| 1st plural | hrinkwamaz | hrinkwaim | – |
| 2nd plural | hrinkwid | hrinkwaid | hrinkwid |
| 3rd plural | hrinkwandi | hrinkwain | hrinkwandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hrinkwai | – |
| 2nd singular | hrinkwazai | hrinkwaizau |
| 3rd singular | hrinkwadai | hrinkwaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hrinkwandai | hrinkwaindau |
| 2nd plural | hrinkwandai | hrinkwaindau |
| 3rd plural | hrinkwandai | hrinkwaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hrankw | hrunkį̄ |
| 2nd singular | hranht | hrunkīz |
| 3rd singular | hrankw | hrunkī |
| 1st dual | hrunkū | hrunkīw |
| 2nd dual | hrunkudiz | hrunkīdiz |
| 1st plural | hrunkum | hrunkīm |
| 2nd plural | hrunkud | hrunkīd |
| 3rd plural | hrunkun | hrunkīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hrinkwaną | hrinkwandz | hrunkwanaz |
Descendants
-
hrøkkva (Old Norse)
- røkka (Faroese)
- hrökkva (Icelandic)
- rekka (Norwegian Nynorsk)
-
hrøkkva (Old Norse)
-
række (Danish)
- rekke (Norwegian Bokmål)
-
række (Danish)