*hrungō
Runic: ᚺᚱᚢᚾᚷᛟ Pronunciation: /ˈxruŋ.ɡɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
- stake, spoke, rod, spike, rung
- staff, post, pole
Etymology
Possibly from Proto-Indo-European *(s)krengʰ- (‘to twist, bend’), from *(s)ker- (‘to twist, bend’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hrungō | hrungôz |
| Acc. | hrungǭ | hrungōz |
| Gen. | hrungōz | hrungǫ̂ |
| Dat. | hrungōi | hrungōmaz |
| Inst. | hrungō | hrungōmiz |
| Voc. | hrungō | hrungôz |
Descendants
-
*hrungu (Proto-West Germanic)
-
*hrunga (Old Dutch)
-
ronge (Middle Dutch)
-
rong (Dutch)
- rong (Afrikaans)
-
rong (Dutch)
-
ronge (Middle Dutch)
-
*hrunga (Old Dutch)
-
*hrungu (Proto-West Germanic)
-
hrung (Old English)
-
rung (Middle English)
- rung, roung, rong, ring (Scots)
-
rung (Middle English)
-
hrung (Old English)
-
*hrungu (Proto-West Germanic)
-
hrung (Old English)
-
rung (Middle English)
-
rung (English)
- runga (Irish)
-
rung (English)
-
rung (Middle English)
-
hrung (Old English)
-
*hrungu (Proto-West Germanic)
-
*hrung, *hrunge (Old Frisian)
- Runge (Saterland Frisian)
- ronge (West Frisian)
-
*hrung, *hrunge (Old Frisian)
-
*hrungu (Proto-West Germanic)
-
runga (Old High German)
-
runge (Middle High German)
- Runge (German)
-
runge (Middle High German)
-
runga (Old High German)
-
*hrungu (Proto-West Germanic)
-
*hrunga (Old Saxon)
-
runge, ronge (Middle Low German)
- Runge, Rung (German Low German)
-
runge, ronge (Middle Low German)
-
*hrunga (Old Saxon)
- 𐌷𐍂𐌿𐌲𐌲𐌰 (hrugga) (Gothic)