*hrōpijaną

Runic: ᚺᚱᛟᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxrɔː.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

To call; cry

Etymology

From *hrōpaz (‘call, shout’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhrōpijōhrōpijaų–
2nd singularhrōpīsihrōpijaishrōpī
3rd singularhrōpīþihrōpijaihrōpijaþau
1st dualhrōpijōshrōpijaiw–
2nd dualhrōpijaþizhrōpijaiþizhrōpijaþiz
1st pluralhrōpijamazhrōpijaim–
2nd pluralhrōpīþhrōpijaiþhrōpīþ
3rd pluralhrōpijanþihrōpijainhrōpijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhrōpijai–
2nd singularhrōpijasaihrōpijaisau
3rd singularhrōpijaþaihrōpijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhrōpijanþaihrōpijainþau
2nd pluralhrōpijanþaihrōpijainþau
3rd pluralhrōpijanþaihrōpijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhrōpidǭhrōpidēdį̄
2nd singularhrōpidēzhrōpidēdīz
3rd singularhrōpidēhrōpidēdī
1st dualhrōpidēdūhrōpidēdīw
2nd dualhrōpidēdudizhrōpidēdīdiz
1st pluralhrōpidēdumhrōpidēdīm
2nd pluralhrōpidēdudhrōpidēdīd
3rd pluralhrōpidēdunhrōpidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hrōpijaną hrōpijandz hrōpidaz

Find a form

Descendants

  • *hrōpijan (Proto-West Germanic)
    • hrēpan (Old English)
  • *hrōpijan (Proto-West Germanic)
    • *hruofen, ruofen (Old High German)
      • rüefen (Middle High German)
  • *hrōpijan (Proto-West Germanic)
    • *hrōpian (Old Saxon)
      • *gihrōpian (Old Saxon)
        • gihrōpidi (Old Saxon)
  • hrœpa (Old Norse)
    • røbe (Danish)
  • 𐌷𐍂𐍉𐍀𐌾𐌰𐌽 (hrōpjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary