*hwarbijaną

Runic: ᚺᚹᚨᚱᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxʷɑr.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to turn

Etymology

From *hwerbaną + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhwarbijōhwarbijaų–
2nd singularhwarbīsihwarbijaishwarbī
3rd singularhwarbīþihwarbijaihwarbijaþau
1st dualhwarbijōshwarbijaiw–
2nd dualhwarbijaþizhwarbijaiþizhwarbijaþiz
1st pluralhwarbijamazhwarbijaim–
2nd pluralhwarbīþhwarbijaiþhwarbīþ
3rd pluralhwarbijanþihwarbijainhwarbijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwarbijai–
2nd singularhwarbijasaihwarbijaisau
3rd singularhwarbijaþaihwarbijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhwarbijanþaihwarbijainþau
2nd pluralhwarbijanþaihwarbijainþau
3rd pluralhwarbijanþaihwarbijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwarbidǭhwarbidēdį̄
2nd singularhwarbidēzhwarbidēdīz
3rd singularhwarbidēhwarbidēdī
1st dualhwarbidēdūhwarbidēdīw
2nd dualhwarbidēdudizhwarbidēdīdiz
1st pluralhwarbidēdumhwarbidēdīm
2nd pluralhwarbidēdudhwarbidēdīd
3rd pluralhwarbidēdunhwarbidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hwarbijaną hwarbijandz hwarbidaz

Find a form

Descendants

  • *hwarbijan (Proto-West Germanic)
    • hwierfan (Old English)
    • werban (Old High German)
    • hwerbian (Old Saxon)
  • hverfa (Old Norse)
    • hvørva (Faroese)
    • hverfa (Icelandic)
    • kverve (Norwegian)
  • hverfa (Old Norse)
    • hwærfæ (Old Danish)
      • hverve, hverre (Danish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary