*inkô
Runic: ᛁᚾᚲᛟ Pronunciation: /ˈiŋ.kɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
grief, ache, regret
Etymology
From Proto-Indo-European *h₁engō, from *h₁eng-. Cognate with Old Church Slavonic ѧꙃа (ędza) (ędza, ‘illness, disease’) (whence Serbo-Croatian је́за/jéza (‘horror, shiver’), Slovene jẹ́za (‘anger’) and dialectal Bulgarian енза (enza, ‘sickness’)), Lithuanian éngti (‘to press, strangle’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | inkô | inkaniz |
| Acc. | inkanų | inkanunz |
| Gen. | inkiniz | inkanǫ̂ |
| Dat. | inkini | inkammaz |
| Inst. | inkinē | inkammiz |
| Voc. | inkô | inkaniz |
Descendants
-
*inkō (Proto-West Germanic)
- ink, jinc (Old Frisian)
-
*inkō (Proto-West Germanic)
-
inca (Old English)
-
inke (Middle English)
-
inklen, inclen (Middle English)
- inkle (English)
-
inklen, inclen (Middle English)
-
inke (Middle English)
-
inca (Old English)
-
*inkō (Proto-West Germanic)
-
inca (Old English)
-
inke (Middle English)
-
inklen, inclen (Middle English)
-
*ynklyng, nyngkiling (Middle English)
- inkling (English)
- inklin (Scots)
-
*ynklyng, nyngkiling (Middle English)
-
inklen, inclen (Middle English)
-
inke (Middle English)
-
inca (Old English)
-
ekki (Old Norse)
- ekki (Faroese)
- ekki (Icelandic)