*jōsijaną
Runic: ᛃᛟᛊᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈjɔː.si.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to stir up, excite
Etymology
From otherwise unattested *jōsiz (‘tumultuous’) + *-janą, which is the vṛddhi gerundive of *jasaną (‘to be loud; to struggle’), from Proto-Indo-European *yes- (‘to well, seethe, foam, ferment’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | jōsijō | jōsijaų | – |
| 2nd singular | jōsīsi | jōsijais | jōsī |
| 3rd singular | jōsīþi | jōsijai | jōsijaþau |
| 1st dual | jōsijōs | jōsijaiw | – |
| 2nd dual | jōsijaþiz | jōsijaiþiz | jōsijaþiz |
| 1st plural | jōsijamaz | jōsijaim | – |
| 2nd plural | jōsīþ | jōsijaiþ | jōsīþ |
| 3rd plural | jōsijanþi | jōsijain | jōsijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | jōsijai | – |
| 2nd singular | jōsijasai | jōsijaisau |
| 3rd singular | jōsijaþai | jōsijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | jōsijanþai | jōsijainþau |
| 2nd plural | jōsijanþai | jōsijainþau |
| 3rd plural | jōsijanþai | jōsijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | jōsidǭ | jōsidēdį̄ |
| 2nd singular | jōsidēz | jōsidēdīz |
| 3rd singular | jōsidē | jōsidēdī |
| 1st dual | jōsidēdū | jōsidēdīw |
| 2nd dual | jōsidēdudiz | jōsidēdīdiz |
| 1st plural | jōsidēdum | jōsidēdīm |
| 2nd plural | jōsidēdud | jōsidēdīd |
| 3rd plural | jōsidēdun | jōsidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| jōsijaną | jōsijandz | jōsidaz |
Descendants
-
ǿsa (Old Norse)
- øsa (Faroese)
- æsa (Icelandic)
- øsa (Norwegian Nynorsk)