*kagô
Runic: ᚲᚨᚷᛟ Pronunciation: /ˈkɑ.ɣɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
- bush
- stalk, stem
- treestump
Etymology
Of uncertain origin. Kroonen proposes a derivation from a northern Proto-Indo-European *ǵogʰ-on-, from a root *ǵogʰ- (‘shrub’), and adduces Lithuanian žãgaras (‘twig’), Latvian žagari (‘shrubs’) as cognates. The ultimate origin could be related to English cog, or Old English cǣġ (‘key’); see also Proto-West Germanic *kaiju (‘peg, key’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | kagô | kaganiz |
| Acc. | kaganų | kaganunz |
| Gen. | kaginiz | kaganǫ̂ |
| Dat. | kagini | kagammaz |
| Inst. | kaginē | kagammiz |
| Voc. | kagô | kaganiz |
Descendants
-
*kagō (Proto-West Germanic)
-
*ċeaga (Old English)
-
ċeacga (Old English)
-
*chagge (Middle English)
- chag (English)
-
*chagge (Middle English)
-
ċeacga (Old English)
-
*ċeaga (Old English)
-
*kagō (Proto-West Germanic)
-
*kago (Old High German)
-
*kage, *kag (Middle High German)
- Kag (Bavarian)
- Kag (German)
-
*kage, *kag (Middle High German)
-
*kago (Old High German)
-
*kagi (Old Norse)
- kage (Norwegian Nynorsk)
- kage (Swedish)
-
*kagi (Old Norse)
-
*kaggi (Old Norse)
- kagge (Norwegian Nynorsk)
-
*kaggi (Old Norse)
-
*kagi (Old Norse)
-
*kaggi (Old Norse)
-
*kagge, *kag (Middle English)
- cag, kag (English)
-
*kagge, *kag (Middle English)
-
*kaggi (Old Norse)
-
*kagi (Old Norse)
-
kaggi (Old Norse)
- kaggi (Faroese)
- kaggi (Icelandic)
- kagge (Swedish)
-
kaggi (Old Norse)
-
*kagi (Old Norse)
-
kaggi (Old Norse)
-
*kagge, kag (Middle English)
- keg, cag (English)
- cag, caig (Scots)
-
*kagge, kag (Middle English)
-
kaggi (Old Norse)
-
*kagi (Old Norse)
-
kaggi (Old Norse)
-
caque (Old French)
-
kaque, quaque (Middle French)
- caque (French)
-
kaque, quaque (Middle French)
-
caque (Old French)
-
kaggi (Old Norse)