*kanhtaz

Runic: ᚲᚨᚾᚺᛏᚨᛉ Pronunciation: /ˈkɑ̃ːx.tɑz/

adjective · a-stem

Meanings

happy, glad

Etymology

Of uncertain origin. The traditional reconstruction of the Germanic as *kawataz and subsequent derivation from Proto-Indo-European *geh₂w- (‘to rejoice’), whence Latin gaudeō (‘to rejoice’), is doubtful due to the form of Elfdalian ką̊t requiring a nasal. Based on this, Kroonen reconstructs the term as *kanhtaz, which appears to stem from a Proto-Indo-European *genk- (‘to gladden, rejoice’), albeit with no known cognates outside of Germanic.

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.kanhtazkanhtōkanhtą, -at, -atōkanhtaikanhtôzkanhtō
Acc.kanhtanǭkanhtǭkanhtą, -at, -atōkanhtanzkanhtōzkanhtō
Gen.kanhtas, kanhtiskanhtaizōzkanhtas, kanhtiskanhtaizǫ̂kanhtaizǫ̂kanhtaizǫ̂
Dat.kanhtammaikanhtaizōikanhtammaikanhtaimazkanhtaimazkanhtaimaz
Inst.kanhtanōkanhtaizōkanhtanōkanhtaimizkanhtaimizkanhtaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.kanhtôkanhtǭkanhtôkanhtanizkanhtōnizkanhtōnō
Acc.kanhtanųkanhtōnųkanhtôkanhtanunzkanhtōnunzkanhtōnō
Gen.kanhtinizkanhtōnizkanhtinizkanhtanǫ̂kanhtōnǫ̂kanhtanǫ̂
Dat.kanhtinikanhtōnikanhtinikanhtammazkanhtōmazkanhtammaz
Inst.kanhtinēkanhtōnēkanhtinēkanhtammizkanhtōmizkanhtammiz

Find a form

Descendants

  • kátr (Old Norse)
    • ką̊t (Elfdalian)
    • kátur (Faroese)
    • kátur (Icelandic)
    • kåt (Norwegian Nynorsk)
    • kåt (Swedish)
  • kátr (Old Norse)
    • kåd (Danish)
      • kåt (Norwegian Bokmål)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary