*kanhtaz
Runic: ᚲᚨᚾᚺᛏᚨᛉ Pronunciation: /ˈkɑ̃ːx.tɑz/adjective · a-stem
Meanings
happy, glad
Etymology
Of uncertain origin. The traditional reconstruction of the Germanic as *kawataz and subsequent derivation from Proto-Indo-European *geh₂w- (‘to rejoice’), whence Latin gaudeō (‘to rejoice’), is doubtful due to the form of Elfdalian ką̊t requiring a nasal. Based on this, Kroonen reconstructs the term as *kanhtaz, which appears to stem from a Proto-Indo-European *genk- (‘to gladden, rejoice’), albeit with no known cognates outside of Germanic.
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | kanhtaz | kanhtō | kanhtą, -at, -atō | kanhtai | kanhtôz | kanhtō |
| Acc. | kanhtanǭ | kanhtǭ | kanhtą, -at, -atō | kanhtanz | kanhtōz | kanhtō |
| Gen. | kanhtas, kanhtis | kanhtaizōz | kanhtas, kanhtis | kanhtaizǫ̂ | kanhtaizǫ̂ | kanhtaizǫ̂ |
| Dat. | kanhtammai | kanhtaizōi | kanhtammai | kanhtaimaz | kanhtaimaz | kanhtaimaz |
| Inst. | kanhtanō | kanhtaizō | kanhtanō | kanhtaimiz | kanhtaimiz | kanhtaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | kanhtô | kanhtǭ | kanhtô | kanhtaniz | kanhtōniz | kanhtōnō |
| Acc. | kanhtanų | kanhtōnų | kanhtô | kanhtanunz | kanhtōnunz | kanhtōnō |
| Gen. | kanhtiniz | kanhtōniz | kanhtiniz | kanhtanǫ̂ | kanhtōnǫ̂ | kanhtanǫ̂ |
| Dat. | kanhtini | kanhtōni | kanhtini | kanhtammaz | kanhtōmaz | kanhtammaz |
| Inst. | kanhtinē | kanhtōnē | kanhtinē | kanhtammiz | kanhtōmiz | kanhtammiz |
Descendants
-
kátr (Old Norse)
- ką̊t (Elfdalian)
- kátur (Faroese)
- kátur (Icelandic)
- kåt (Norwegian Nynorsk)
- kåt (Swedish)
-
kátr (Old Norse)
-
kåd (Danish)
- kåt (Norwegian Bokmål)
-
kåd (Danish)