*kannijaną
Runic: ᚲᚨᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑn.ni.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to make known
Etymology
From *kunnaną (‘to know’) + *-janą (‘causative suffix’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kannijō | kannijaų | – |
| 2nd singular | kannīsi | kannijais | kannī |
| 3rd singular | kannīþi | kannijai | kannijaþau |
| 1st dual | kannijōs | kannijaiw | – |
| 2nd dual | kannijaþiz | kannijaiþiz | kannijaþiz |
| 1st plural | kannijamaz | kannijaim | – |
| 2nd plural | kannīþ | kannijaiþ | kannīþ |
| 3rd plural | kannijanþi | kannijain | kannijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kannijai | – |
| 2nd singular | kannijasai | kannijaisau |
| 3rd singular | kannijaþai | kannijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kannijanþai | kannijainþau |
| 2nd plural | kannijanþai | kannijainþau |
| 3rd plural | kannijanþai | kannijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kannidǭ | kannidēdį̄ |
| 2nd singular | kannidēz | kannidēdīz |
| 3rd singular | kannidē | kannidēdī |
| 1st dual | kannidēdū | kannidēdīw |
| 2nd dual | kannidēdudiz | kannidēdīdiz |
| 1st plural | kannidēdum | kannidēdīm |
| 2nd plural | kannidēdud | kannidēdīd |
| 3rd plural | kannidēdun | kannidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kannijaną | kannijandz | kannidaz |
Descendants
-
*kannijan (Proto-West Germanic)
-
kennen (Old Dutch)
-
kennen (Middle Dutch)
- kènne, kinne (Limburgish)
-
kennen (Middle Dutch)
-
kennen (Old Dutch)
-
*kannijan (Proto-West Germanic)
-
kennen (Old Dutch)
-
kennen (Middle Dutch)
-
kennen (Dutch)
- ken (Afrikaans)
- ken (Negerhollands)
-
kennen (Dutch)
-
kennen (Middle Dutch)
-
kennen (Old Dutch)
-
*kannijan (Proto-West Germanic)
-
cennan (Old English)
-
kennen, kenin (Middle English)
- ken (English)
- ken (Scots)
- ee-kent (Yola)
-
kennen, kenin (Middle English)
-
cennan (Old English)
-
*kannijan (Proto-West Germanic)
-
kenna (Old Frisian)
- kenne (West Frisian)
-
kenna (Old Frisian)
-
*kannijan (Proto-West Germanic)
-
*kennen (Old High German)
-
kennen (Middle High German)
- kenne (Alemannic German)
- kenna (Bavarian)
- kenne (Central Franconian)
- kennen (German)
- kennen (Luxembourgish)
- kenne (Pennsylvania German)
- kenna (Vilamovian)
- קענען (kenen) (Yiddish)
-
kennen (Middle High German)
-
*kennen (Old High German)
-
*kannijan (Proto-West Germanic)
-
kennian (Old Saxon)
- kennen (Low German)
-
kennian (Old Saxon)
-
kenna (Old Norse)
- kenna (Elfdalian)
- kenna (Faroese)
- känne (Gutnish)
- kenna (Icelandic)
- kenna (Norn)
-
kenna (Old Norse)
-
kjenna (Norwegian Nynorsk)
- kjenne (Norwegian Bokmål)
-
kjenna (Norwegian Nynorsk)
-
kenna (Old Norse)
-
kænnæ (Old Danish)
- kende (Danish)
- kænða (Scanian)
-
kænnæ (Old Danish)
-
kenna (Old Norse)
-
kænna (Old Swedish)
- känna (Swedish)
-
kænna (Old Swedish)
- 𐌺𐌰𐌽𐌽𐌾𐌰𐌽 (kannjan) (Gothic)