*kawjaną
Runic: ᚲᚨᚹᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑw.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to call; name
Etymology
From Proto-Indo-European *gewH- (‘to call, cry out’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kawjō | kawjaų | – |
| 2nd singular | kawisi | kawjais | kawi |
| 3rd singular | kawiþi | kawjai | kawjaþau |
| 1st dual | kawjōs | kawjaiw | – |
| 2nd dual | kawjaþiz | kawjaiþiz | kawjaþiz |
| 1st plural | kawjamaz | kawjaim | – |
| 2nd plural | kawiþ | kawjaiþ | kawiþ |
| 3rd plural | kawjanþi | kawjain | kawjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kawjai | – |
| 2nd singular | kawjasai | kawjaisau |
| 3rd singular | kawjaþai | kawjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kawjanþai | kawjainþau |
| 2nd plural | kawjanþai | kawjainþau |
| 3rd plural | kawjanþai | kawjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kawidǭ | kawidēdį̄ |
| 2nd singular | kawidēz | kawidēdīz |
| 3rd singular | kawidē | kawidēdī |
| 1st dual | kawidēdū | kawidēdīw |
| 2nd dual | kawidēdudiz | kawidēdīdiz |
| 1st plural | kawidēdum | kawidēdīm |
| 2nd plural | kawidēdud | kawidēdīd |
| 3rd plural | kawidēdun | kawidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kawjaną | kawjandz | kawidaz |
Descendants
-
*kauwjan (Proto-West Germanic)
-
ċīeġan (Old English)
-
ġeċīeġan (Old English)
- ȝeciȝen, icheien (Middle English)
-
ġeċīeġan (Old English)
-
ċīeġan (Old English)
-
*kauwjan (Proto-West Germanic)
-
*kewen (Old High German)
- gikewen (Old High German)
-
*kewen (Old High German)
-
*kauka (Old Norse)
- kauke (Jamtish)
- kauka (Norwegian)
-
*kaukōną (Old Norse)
- kauke (Jamtish)
- kauka (Norwegian)
- *kaibait'ak (Proto-Finnic)