*klinganą²
Runic: ᚲᛚᛁᚾᚷᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkliŋ.ɡɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to adhere to, cling to
Etymology
From Proto-Indo-European *gley- (‘to glue, stick together’). Originally a regular verb assimilated into strong verb class 3.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | klingō | klingaų | – |
| 2nd singular | klingizi | klingaiz | kling |
| 3rd singular | klingidi | klingai | klingadau |
| 1st dual | klingōz | klingaiw | – |
| 2nd dual | klingadiz | klingaidiz | klingadiz |
| 1st plural | klingamaz | klingaim | – |
| 2nd plural | klingid | klingaid | klingid |
| 3rd plural | klingandi | klingain | klingandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | klingai | – |
| 2nd singular | klingazai | klingaizau |
| 3rd singular | klingadai | klingaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | klingandai | klingaindau |
| 2nd plural | klingandai | klingaindau |
| 3rd plural | klingandai | klingaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | klang | klungį̄ |
| 2nd singular | klanht | klungīz |
| 3rd singular | klang | klungī |
| 1st dual | klungū | klungīw |
| 2nd dual | klungudiz | klungīdiz |
| 1st plural | klungum | klungīm |
| 2nd plural | klungud | klungīd |
| 3rd plural | klungun | klungīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| klinganą | klingandz | klunganaz |
Descendants
-
clingan (Old English)
-
clingen (Middle English)
- cling (English)
-
clingen (Middle English)
-
*klingan (Old Saxon)
-
*klingen, klinken (Middle Low German)
- klinke (Danish)
- klingen, klinken (German Low German)
-
*klingen, klinken (Middle Low German)
-
*clingan (Old Dutch)
-
clingen, clinken (Middle Dutch)
- klingen, klinken (Dutch)
-
clingen, clinken (Middle Dutch)
-
klingan (Old High German)
- klingen (Middle High German)