*krimmaną
Runic: ᚲᚱᛁᛗᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkrim.mɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- to crumble
- to push, squeeze
Etymology
From Proto-Indo-European *gremH-, which may be related to *h₂ger- (‘to gather’). Cognate with Lithuanian grùmti (‘to push, shove’), Latin gremium (‘lap, bosom; armful’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | krimmō | krimmaų | – |
| 2nd singular | krimmizi | krimmaiz | krimm |
| 3rd singular | krimmidi | krimmai | krimmadau |
| 1st dual | krimmōz | krimmaiw | – |
| 2nd dual | krimmadiz | krimmaidiz | krimmadiz |
| 1st plural | krimmamaz | krimmaim | – |
| 2nd plural | krimmid | krimmaid | krimmid |
| 3rd plural | krimmandi | krimmain | krimmandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | krimmai | – |
| 2nd singular | krimmazai | krimmaizau |
| 3rd singular | krimmadai | krimmaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | krimmandai | krimmaindau |
| 2nd plural | krimmandai | krimmaindau |
| 3rd plural | krimmandai | krimmaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kramm | krummį̄ |
| 2nd singular | krammt | krummīz |
| 3rd singular | kramm | krummī |
| 1st dual | krummū | krummīw |
| 2nd dual | krummudiz | krummīdiz |
| 1st plural | krummum | krummīm |
| 2nd plural | krummud | krummīd |
| 3rd plural | krummun | krummīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| krimmaną | krimmandz | krummanaz |
Descendants
-
*krimman (Proto-West Germanic)
- crimman (Old English)
-
*krimman (Proto-West Germanic)
-
krimman (Old High German)
-
krimmen (Middle High German)
- krimmen (Alemannic German)
-
krimmen (Middle High German)
-
krimman (Old High German)