*krūmô

Runic: ᚲᚱᚢᛗᛟ Pronunciation: /ˈkruː.mɔːː/

noun · masculine · an-stem

Meanings

fragment; crumb

Etymology

From Proto-Indo-European *grūmo- (‘something scraped together, lumber, junk; to claw, scratch’), from *ger- (‘to turn, bend, twist, wind’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.krūmôkrūmaniz
Acc.krūmanųkrūmanunz
Gen.krūminizkrūmanǫ̂
Dat.krūminikrūmammaz
Inst.krūminēkrūmammiz
Voc.krūmôkrūmaniz

Find a form

Descendants

  • *crūma , cruma (Old English)
    • crūme, crowme, crume, crome, crumme, cromme (Middle English)
      • crum, crumb (English)
      • crum, crumm, cromm (Scots)
  • *krūma, *kruma (Old Frisian)
    • Kroume (Saterland Frisian)
  • *krūmo, *krumo (Old Saxon)
    • *krūme, krome (Middle Low German)
      • Kraume, Krume, Krome, Kröme, Krom, Kröm (Low German)
  • *krūmo, *krumo (Old Dutch)
    • crume, cruum, kruyme, crome (Middle Dutch)
      • kruim (Dutch)
  • *krūmo, *krumo (Old High German)
    • *krūme, krume (Middle High German)
      • Krume (German)
  • krúmr (Old Norse)
    • krumme (Danish)
    • krumur (Icelandic)
    • krumme (Norwegian)
    • kråm, krumma (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary