*kunnāną

Runic: ᚲᚢᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkun.nɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

  1. to get to know, to become familiar with
  2. to test, to try
  3. to experience

Etymology

From *kunnaną (‘to know’) + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkunnō––
2nd singularkunnaisi–kunnai
3rd singularkunnaiþi–kunnāþau
1st dualkunnōs––
2nd dualkunnāþiz–kunnāþiz
1st pluralkunnāmaz––
2nd pluralkunnaiþ–kunnaiþ
3rd pluralkunnānþi–kunnānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularkunnāsai–
3rd singularkunnāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkunnānþai–
2nd pluralkunnānþai–
3rd pluralkunnānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkunnadǭkunnadēdį̄
2nd singularkunnadēzkunnadēdīz
3rd singularkunnadēkunnadēdī
1st dualkunnadēdūkunnadēdīw
2nd dualkunnadēdudizkunnadēdīdiz
1st pluralkunnadēdumkunnadēdīm
2nd pluralkunnadēdudkunnadēdīd
3rd pluralkunnadēdunkunnadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kunnāną kunnāndz kunnadaz

Find a form

Descendants

  • *kunnēn (Proto-West Germanic)
    • cunnian (Old English)
    • kunnēn (Old High German)
  • *kunnēn (Proto-West Germanic)
    • *cunnon (Old Dutch)
      • bicunnon (Old Dutch)
  • *kunnēn (Proto-West Germanic)
    • *kunnōn (Old Saxon)
      • gikunnōn (Old Saxon)
  • *𐌺𐌿𐌽𐌽𐌰𐌽 (*kunnan) (Gothic)
    • 𐌰𐍄𐌺𐌿𐌽𐌽𐌰𐌽 (atkunnan), 𐌲𐌰𐌺𐌿𐌽𐌽𐌰𐌽 (gakunnan), 𐌿𐍆𐌺𐌿𐌽𐌽𐌰𐌽 (ufkunnan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary