*kurbiz

Runic: ᚲᚢᚱᛒᛁᛉ Pronunciation: /ˈkur.βiz/

noun · masculine · i-stem

Meanings

  1. a cut
  2. a score; notch

Etymology

From Proto-Indo-European *gerbʰ- (‘to scratch’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.kurbizkurbīz
Acc.kurbįkurbinz
Gen.kurbīzkurbijǫ̂
Dat.kurbīkurbimaz
Inst.kurbīkurbimiz
Voc.kurbikurbīz

Find a form

Descendants

  • *kurbi (Proto-West Germanic)
    • cyrf (Old English)
      • kerf, carffe, kerfe, kirf, kyrf (Middle English)
        • kerf, carf (English)
        • kerf, carf (Scots)
  • *kurbi (Proto-West Germanic)
    • kerf, kerve, kere (Old Frisian)
      • Käärf (Saterland Frisian)
      • kerf (West Frisian)
  • kurfr (Old Norse)
    • kurfur (Icelandic)
    • kurv, korv, kørv (Norwegian Nynorsk)
  • kurfr (Old Norse)
    • korver (Old Swedish)
      • korv (Swedish)
        • korv (Norwegian Bokmål)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary