*kwelaną

Runic: ᚲᚹᛖᛚᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkʷe.lɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 4

Meanings

to suffer, hurt

Etymology

From Proto-Indo-European *gʷelH- (‘to hurt’). Related to Lithuanian gélti (‘to hurt’), Old Irish atbaill (‘to die’). Old Armenian կեղ (keł, ‘ulcer, sore’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkwelōkwelaų–
2nd singularkwilizikwelaizkwel
3rd singularkwilidikwelaikweladau
1st dualkwelōzkwelaiw–
2nd dualkweladizkwelaidizkweladiz
1st pluralkwelamazkwelaim–
2nd pluralkwilidkwelaidkwilid
3rd pluralkwelandikwelainkwelandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkwelai–
2nd singularkwelazaikwelaizau
3rd singularkweladaikwelaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkwelandaikwelaindau
2nd pluralkwelandaikwelaindau
3rd pluralkwelandaikwelaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkwalkwēlį̄
2nd singularkwaltkwēlīz
3rd singularkwalkwēlī
1st dualkwēlūkwēlīw
2nd dualkwēludizkwēlīdiz
1st pluralkwēlumkwēlīm
2nd pluralkwēludkwēlīd
3rd pluralkwēlunkwēlīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kwelaną kwelandz kulanaz

Find a form

Descendants

  • *kwelan (Proto-West Germanic)
    • *quelan (Old Dutch)
      • quēlen (Middle Dutch)
        • kwelen (Dutch)
  • *kwelan (Proto-West Germanic)
    • *quelan (Old Dutch)
      • quēlen (Middle Dutch)
        • quaylen, quaile, quayle, quayll (Middle English)
          • quail, queal, quele (English)
  • *kwelan (Proto-West Germanic)
    • cwelan (Old English)
      • quelen (Middle English)
        • queal (English)
  • *kwelan (Proto-West Germanic)
    • quelan (Old High German)
      • queln (Middle High German)
        • quälen (German)
  • *kwelan (Proto-West Germanic)
    • quelan (Old Saxon)
      • quelen (Middle Low German)
        • quälen (German Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary