*kwildiz

Runic: ᚲᚹᛁᛚᛞᛁᛉ Pronunciation: /ˈkʷil.diz/

noun · masculine · i-stem

Meanings

  1. dying; death; downfall; end
  2. the end or dying of the day; evening

Etymology

A participial formation from *kwelaną (‘to suffer’); compare in particular Latvian dzelts (‘stung’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.kwildizkwildīz
Acc.kwildįkwildinz
Gen.kwildīzkwildijǫ̂
Dat.kwildīkwildimaz
Inst.kwildīkwildimiz
Voc.kwildikwildīz

Find a form

Descendants

  • *kwildi (Proto-West Germanic)
    • cwild (Old English)
      • cwildtīd (Old English)
  • *kwildi (Proto-West Germanic)
    • kwiltiwerk, quiltiwerc (Old High German)
      • *quilt, *kilt (Middle High German)
        • Kilt (German)
          • Kiltgang (German)
  • kveld (Old Norse)
    • kvøld (Faroese)
    • kveld, kvöld (Icelandic)
    • kveld (Norwegian)
  • kveld (Old Norse)
    • kwæld (Old Danish)
      • kvæld (Danish)
  • kveld (Old Norse)
    • qvæld, qvälder (Old Swedish)
      • kväll, kväller (Swedish)
  • *kweldą (Old Norse)
    • kvøld (Faroese)
    • kveld, kvöld (Icelandic)
    • kveld (Norwegian)
  • *kweldą (Old Norse)
    • kwæld (Old Danish)
      • kvæld (Danish)
  • *kweldą (Old Norse)
    • qvæld, qvälder (Old Swedish)
      • kväll, kväller (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary