*kwēbijaną
Runic: ᚲᚹᛖᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkwɛː.βi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to suffocate, to choke
Etymology
From Proto-Indo-European *gʷeh₂bʰ- (‘to dive, dive in’). Cognate with Ancient Greek βάπτω (báptō) (báptō, ‘to dip, submerge’), Persian ژرف (žarf), and Sanskrit गभीर (gabhīra) (gabhīra), whence Hindi गहरा (gahrā).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kwēbijō | kwēbijaų | – |
| 2nd singular | kwēbīsi | kwēbijais | kwēbī |
| 3rd singular | kwēbīþi | kwēbijai | kwēbijaþau |
| 1st dual | kwēbijōs | kwēbijaiw | – |
| 2nd dual | kwēbijaþiz | kwēbijaiþiz | kwēbijaþiz |
| 1st plural | kwēbijamaz | kwēbijaim | – |
| 2nd plural | kwēbīþ | kwēbijaiþ | kwēbīþ |
| 3rd plural | kwēbijanþi | kwēbijain | kwēbijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kwēbijai | – |
| 2nd singular | kwēbijasai | kwēbijaisau |
| 3rd singular | kwēbijaþai | kwēbijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kwēbijanþai | kwēbijainþau |
| 2nd plural | kwēbijanþai | kwēbijainþau |
| 3rd plural | kwēbijanþai | kwēbijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kwēbidǭ | kwēbidēdį̄ |
| 2nd singular | kwēbidēz | kwēbidēdīz |
| 3rd singular | kwēbidē | kwēbidēdī |
| 1st dual | kwēbidēdū | kwēbidēdīw |
| 2nd dual | kwēbidēdudiz | kwēbidēdīdiz |
| 1st plural | kwēbidēdum | kwēbidēdīm |
| 2nd plural | kwēbidēdud | kwēbidēdīd |
| 3rd plural | kwēbidēdun | kwēbidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kwēbijaną | kwēbijandz | kwēbidaz |
Descendants
-
kvæfa (Old Norse)
- køva (Faroese)
- kæfa (Icelandic)
- kvæva, kjøva (Norwegian)
-
kǿfa (Old Norse)
- køva (Faroese)
- kæfa (Icelandic)
- kvæva, kjøva (Norwegian)