*kībaną
Runic: ᚲᛁᛒᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkiː.βɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to quarrel
Etymology
From Proto-Indo-European *geybʰ- (‘to quarrel, dispute’). Cognate with Lithuanian gei̇̃bti (‘to weaken’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kībō | kībaų | – |
| 2nd singular | kībizi | kībaiz | kīb |
| 3rd singular | kībidi | kībai | kībadau |
| 1st dual | kībōz | kībaiw | – |
| 2nd dual | kībadiz | kībaidiz | kībadiz |
| 1st plural | kībamaz | kībaim | – |
| 2nd plural | kībid | kībaid | kībid |
| 3rd plural | kībandi | kībain | kībandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kībai | – |
| 2nd singular | kībazai | kībaizau |
| 3rd singular | kībadai | kībaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kībandai | kībaindau |
| 2nd plural | kībandai | kībaindau |
| 3rd plural | kībandai | kībaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kaib | kibį̄ |
| 2nd singular | kaift | kibīz |
| 3rd singular | kaib | kibī |
| 1st dual | kibū | kibīw |
| 2nd dual | kibudiz | kibīdiz |
| 1st plural | kibum | kibīm |
| 2nd plural | kibud | kibīd |
| 3rd plural | kibun | kibīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kībaną | kībandz | kibanaz |
Descendants
-
*kīban (Proto-West Germanic)
- zīvia (Old Frisian)
-
*kīban (Proto-West Germanic)
-
*kīvan (Old Dutch)
-
kiven (Middle Dutch)
-
kijven (Dutch)
- kyf (Afrikaans)
-
kijven (Dutch)
-
kiven (Middle Dutch)
-
*kīvan (Old Dutch)
-
*kīban (Proto-West Germanic)
-
*kīban (Old High German)
-
kīben (Middle High German)
- keifen (German)
-
kīben (Middle High German)
-
*kīban (Old High German)
-
*kīban (Proto-West Germanic)
-
*kīvan (Old Saxon)
- kîven (Middle Low German)
-
*kīvan (Old Saxon)
-
kífa (Old Norse)
- kives (Danish)
- kífa (Icelandic)
- kiva (Swedish)