*kībaną

Runic: ᚲᛁᛒᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkiː.βɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to quarrel

Etymology

From Proto-Indo-European *geybʰ- (‘to quarrel, dispute’). Cognate with Lithuanian gei̇̃bti (‘to weaken’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkībōkībaų–
2nd singularkībizikībaizkīb
3rd singularkībidikībaikībadau
1st dualkībōzkībaiw–
2nd dualkībadizkībaidizkībadiz
1st pluralkībamazkībaim–
2nd pluralkībidkībaidkībid
3rd pluralkībandikībainkībandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkībai–
2nd singularkībazaikībaizau
3rd singularkībadaikībaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkībandaikībaindau
2nd pluralkībandaikībaindau
3rd pluralkībandaikībaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkaibkibį̄
2nd singularkaiftkibīz
3rd singularkaibkibī
1st dualkibūkibīw
2nd dualkibudizkibīdiz
1st pluralkibumkibīm
2nd pluralkibudkibīd
3rd pluralkibunkibīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kībaną kībandz kibanaz

Find a form

Descendants

  • *kīban (Proto-West Germanic)
    • zīvia (Old Frisian)
  • *kīban (Proto-West Germanic)
    • *kīvan (Old Dutch)
      • kiven (Middle Dutch)
        • kijven (Dutch)
          • kyf (Afrikaans)
  • *kīban (Proto-West Germanic)
    • *kīban (Old High German)
      • kīben (Middle High German)
        • keifen (German)
  • *kīban (Proto-West Germanic)
    • *kīvan (Old Saxon)
      • kîven (Middle Low German)
  • kífa (Old Norse)
    • kives (Danish)
    • kífa (Icelandic)
    • kiva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary