*laibō
Runic: ᛚᚨᛁᛒᛟ Pronunciation: /ˈlɑi̯.βɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
what is left, remainder, remnant
Etymology
Derived from *lībaną (‘to be left’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | laibō | laibôz |
| Acc. | laibǭ | laibōz |
| Gen. | laibōz | laibǫ̂ |
| Dat. | laibōi | laibōmaz |
| Inst. | laibō | laibōmiz |
| Voc. | laibō | laibôz |
Descendants
-
*laibu (Proto-West Germanic)
- lāva (Old Frisian)
- lēba, lēva (Old Saxon)
-
*laibu (Proto-West Germanic)
-
lāf (Old English)
-
love, lave, leve, loove, lafe, læve, loave (Middle English)
- lave (English)
- lave (Scots)
-
love, lave, leve, loove, lafe, læve, loave (Middle English)
-
lāf (Old English)
-
*laibu (Proto-West Germanic)
-
leiba, leipa (Old High German)
- leibe (Middle High German)
-
leiba, leipa (Old High German)
-
*ᛚᚨᛁᛒᚨᛉ (*laibaʀ) (Proto-Norse)
- *ᚨᛁᚾᚨᛚᚨᛁᛒᚨᛉ (*ainalaibaʀ), *ᚨᛁᚹᚨᛚᚨᛁᛒᚨᛉ (*aiwalaibaʀ) (Proto-Norse)
-
*ᛚᚨᛁᛒᚨᛉ (*laibaʀ) (Proto-Norse)
-
leif (Old Norse)
- leivd (Faroese)
- leif (Icelandic)
- leiv, leivd (Norwegian Nynorsk)
- lēf (Old Swedish)
-
leif (Old Norse)
- 𐌻𐌰𐌹𐌱𐌰 (laiba) (Gothic)