*laikaną

Runic: ᛚᚨᛁᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑi̯.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 7a

Meanings

to jump, play, move, swing about

Etymology

From Proto-Indo-European *leyg- (‘to jump around, bounce, shake, tremble’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlaikōlaikaų–
2nd singularlaikizilaikaizlaik
3rd singularlaikidilaikailaikadau
1st duallaikōzlaikaiw–
2nd duallaikadizlaikaidizlaikadiz
1st plurallaikamazlaikaim–
2nd plurallaikidlaikaidlaikid
3rd plurallaikandilaikainlaikandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaikai–
2nd singularlaikazailaikaizau
3rd singularlaikadailaikaidau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallaikandailaikaindau
2nd plurallaikandailaikaindau
3rd plurallaikandailaikaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlelaiklelaikį̄
2nd singularlelaihtlelaikīz
3rd singularlelaiklelaikī
1st duallelaikūlelaikīw
2nd duallelaikudizlelaikīdiz
1st plurallelaikumlelaikīm
2nd plurallelaikudlelaikīd
3rd plurallelaikunlelaikīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
laikaną laikandz laikanaz

Find a form

Descendants

  • *laikan (Proto-West Germanic)
    • lēken (Middle Low German)
      • leken (Low German)
  • *laikan (Proto-West Germanic)
    • lācan (Old English)
      • laken (Middle English)
        • lake, laak (English)
  • *laikan (Proto-West Germanic)
    • *leihhan (Old High German)
      • leichen (Middle High German)
        • laichen (German)
  • leika (Old Norse)
    • leika (Faroese)
    • laika (Gutnish)
    • leika (Icelandic)
    • lega (Scanian)
  • leika (Old Norse)
    • layken, leyken, leiken, laiken (Middle English)
      • lake, laik (English)
      • laik (Scots)
  • leika (Old Norse)
    • leika (Norwegian Nynorsk)
      • leike (Norwegian Bokmål)
  • leika (Old Norse)
    • lækæ (Old Danish)
      • lege (Danish)
        • leke (Norwegian Bokmål)
  • leika (Old Norse)
    • lēka (Old Swedish)
      • leka (Swedish)
  • 𐌻𐌰𐌹𐌺𐌰𐌽 (laikan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary