*laiþāną

Runic: ᛚᚨᛁᚦᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑi̯.θɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

to loathe, to detest, to revile

Etymology

From *laiþaz (‘loathsome’) + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlaiþō––
2nd singularlaiþaisi–laiþai
3rd singularlaiþaiþi–laiþāþau
1st duallaiþōs––
2nd duallaiþāþiz–laiþāþiz
1st plurallaiþāmaz––
2nd plurallaiþaiþ–laiþaiþ
3rd plurallaiþānþi–laiþānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularlaiþāsai–
3rd singularlaiþāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st plurallaiþānþai–
2nd plurallaiþānþai–
3rd plurallaiþānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaiþadǭlaiþadēdį̄
2nd singularlaiþadēzlaiþadēdīz
3rd singularlaiþadēlaiþadēdī
1st duallaiþadēdūlaiþadēdīw
2nd duallaiþadēdudizlaiþadēdīdiz
1st plurallaiþadēdumlaiþadēdīm
2nd plurallaiþadēdudlaiþadēdīd
3rd plurallaiþadēdunlaiþadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
laiþāną laiþāndz laiþadaz

Find a form

Descendants

  • *laiþēn (Proto-West Germanic)
    • lēthōn (Old Saxon)
  • *laiþēn (Proto-West Germanic)
    • *lēthon (Old Dutch)
      • lêden (Middle Dutch)
  • *laiþēn (Proto-West Germanic)
    • lāþian (Old English)
      • lathen, lothen (Middle English)
        • lathe, laith (Scots)
  • *laiþēn (Proto-West Germanic)
    • lāþian (Old English)
      • lathen, lothen (Middle English)
        • loathe (English)
          • lothe (Scots)
  • *laiþēn (Proto-West Germanic)
    • leidēn, leidōn (Old High German)
      • leiden (Middle High German)
  • leiða (Old Norse)
    • ledes (Danish)
    • leiða, leiðast (Icelandic)
  • leiðask (Old Norse)
    • ledes (Danish)
    • leiða, leiðast (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary