*linnaną

Runic: ᛚᛁᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlin.nɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to turn, move aside, swerve from, dodge
  2. to cease, quit

Etymology

From Proto-Indo-European *leyh₂- (‘to avoid, elude, decline, shrink away from, recede’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlinnōlinnaų–
2nd singularlinnizilinnaizlinn
3rd singularlinnidilinnailinnadau
1st duallinnōzlinnaiw–
2nd duallinnadizlinnaidizlinnadiz
1st plurallinnamazlinnaim–
2nd plurallinnidlinnaidlinnid
3rd plurallinnandilinnainlinnandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlinnai–
2nd singularlinnazailinnaizau
3rd singularlinnadailinnaidau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallinnandailinnaindau
2nd plurallinnandailinnaindau
3rd plurallinnandailinnaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlannlunnį̄
2nd singularlanntlunnīz
3rd singularlannlunnī
1st duallunnūlunnīw
2nd duallunnudizlunnīdiz
1st plurallunnumlunnīm
2nd plurallunnudlunnīd
3rd plurallunnunlunnīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
linnaną linnandz lunnanaz

Find a form

Descendants

  • *linnan (Proto-West Germanic)
    • lenda (Old Frisian)
  • *linnan (Proto-West Germanic)
    • linnan (Old English)
      • linnen, linne, lyn, lyne, lynne (Middle English)
        • lin (English)
        • lin (Scots)
  • linna (Old Norse)
    • linne (Danish)
    • linna (Icelandic)
    • linna (Norwegian)
    • linna (Swedish)
  • *𐌻𐌹𐌽𐌽𐌰𐌽 (*linnan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary