*lēkinōną

Runic: ᛚᛖᚲᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɛː.ki.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to heal, to cure (by medicine)

Etymology

From *lēkijaz (‘doctor’) + *-inōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlēkinōlēkinǭ–
2nd singularlēkinōsilēkinōslēkinō
3rd singularlēkinōþilēkinōlēkinōþau
1st duallēkinōslēkinōw–
2nd duallēkinōþizlēkinōþizlēkinōþiz
1st plurallēkinōmazlēkinōm–
2nd plurallēkinōþlēkinōþlēkinōþ
3rd plurallēkinōnþilēkinōnlēkinōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlēkinōi–
2nd singularlēkinōsailēkinōsau
3rd singularlēkinōþailēkinōþau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallēkinōnþailēkinōnþau
2nd plurallēkinōnþailēkinōnþau
3rd plurallēkinōnþailēkinōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlēkinōdǭlēkinōdēdį̄
2nd singularlēkinōdēzlēkinōdēdīz
3rd singularlēkinōdēlēkinōdēdī
1st duallēkinōdēdūlēkinōdēdīw
2nd duallēkinōdēdudizlēkinōdēdīdiz
1st plurallēkinōdēdumlēkinōdēdīm
2nd plurallēkinōdēdudlēkinōdēdīd
3rd plurallēkinōdēdunlēkinōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
lēkinōną lēkinōndz lēkinōdaz

Find a form

Descendants

  • *lākinōn (Proto-West Germanic)
    • lǣcnian, lācnian (Old English)
    • lāhhanon, lāhhinon (Old High German)
    • lāknon (Old Saxon)
  • lækna (Old Norse)
    • lækna (Faroese)
    • lækna (Icelandic)
  • lækna (Old Norse)
    • lǣkia (Old Swedish)
      • lääkitä (Finnish)
      • läka (Swedish)
  • 𐌻𐌴𐌺𐌹𐌽𐍉𐌽 (lēkinōn) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Entries that mention this word