*lēkinōną
Runic: ᛚᛖᚲᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɛː.ki.nɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to heal, to cure (by medicine)
Etymology
From *lēkijaz (‘doctor’) + *-inōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | lēkinō | lēkinǭ | – |
| 2nd singular | lēkinōsi | lēkinōs | lēkinō |
| 3rd singular | lēkinōþi | lēkinō | lēkinōþau |
| 1st dual | lēkinōs | lēkinōw | – |
| 2nd dual | lēkinōþiz | lēkinōþiz | lēkinōþiz |
| 1st plural | lēkinōmaz | lēkinōm | – |
| 2nd plural | lēkinōþ | lēkinōþ | lēkinōþ |
| 3rd plural | lēkinōnþi | lēkinōn | lēkinōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | lēkinōi | – |
| 2nd singular | lēkinōsai | lēkinōsau |
| 3rd singular | lēkinōþai | lēkinōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | lēkinōnþai | lēkinōnþau |
| 2nd plural | lēkinōnþai | lēkinōnþau |
| 3rd plural | lēkinōnþai | lēkinōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | lēkinōdǭ | lēkinōdēdį̄ |
| 2nd singular | lēkinōdēz | lēkinōdēdīz |
| 3rd singular | lēkinōdē | lēkinōdēdī |
| 1st dual | lēkinōdēdū | lēkinōdēdīw |
| 2nd dual | lēkinōdēdudiz | lēkinōdēdīdiz |
| 1st plural | lēkinōdēdum | lēkinōdēdīm |
| 2nd plural | lēkinōdēdud | lēkinōdēdīd |
| 3rd plural | lēkinōdēdun | lēkinōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| lēkinōną | lēkinōndz | lēkinōdaz |
Descendants
-
*lākinōn (Proto-West Germanic)
- lǣcnian, lācnian (Old English)
- lāhhanon, lāhhinon (Old High German)
- lāknon (Old Saxon)
-
lækna (Old Norse)
- lækna (Faroese)
- lækna (Icelandic)
-
lækna (Old Norse)
-
lǣkia (Old Swedish)
- lääkitä (Finnish)
- läka (Swedish)
-
lǣkia (Old Swedish)
- 𐌻𐌴𐌺𐌹𐌽𐍉𐌽 (lēkinōn) (Gothic)