*līhwaną

Runic: ᛚᛁᚺᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈliː.xʷɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to lend

Etymology

From Proto-Indo-European *léykʷt, from *leykʷ- (‘to leave behind’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlīhwōlīhwaų–
2nd singularlīhwizilīhwaizlīhw
3rd singularlīhwidilīhwailīhwadau
1st duallīhwōzlīhwaiw–
2nd duallīhwadizlīhwaidizlīhwadiz
1st plurallīhwamazlīhwaim–
2nd plurallīhwidlīhwaidlīhwid
3rd plurallīhwandilīhwainlīhwandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlīhwai–
2nd singularlīhwazailīhwaizau
3rd singularlīhwadailīhwaidau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallīhwandailīhwaindau
2nd plurallīhwandailīhwaindau
3rd plurallīhwandailīhwaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaihwliwį̄
2nd singularlaihtliwīz
3rd singularlaihwliwī
1st dualligūliwīw
2nd dualligudizliwīdiz
1st pluralligumliwīm
2nd pluralligudliwīd
3rd pluralligunliwīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
līhwaną līhwandz liwanaz

Find a form

Descendants

  • *līhwan (Proto-West Germanic)
    • lēon (Old English)
    • līa (Old Frisian)
    • līhan (Old Saxon)
  • *līhwan (Proto-West Germanic)
    • līan (Old Dutch)
      • liën (Middle Dutch)
  • *līhwan (Proto-West Germanic)
    • līhan (Old High German)
      • līhen (Middle High German)
        • leihen (German)
        • לײַען (layen) (Yiddish)
  • léa (Old Norse)
    • líggja (Faroese)
    • ljá (Icelandic)
    • lǣa (Old Swedish)
  • ljá (Old Norse)
    • líggja (Faroese)
    • ljá (Icelandic)
    • lǣa (Old Swedish)
  • 𐌻𐌴𐌹𐍈𐌰𐌽 (leiƕan) (Gothic)
    • *lixva, *𐌻𐌴𐌹𐍈𐌰 (*leiƕa) (Proto-Slavic)
      • лихва (lixva) (Old Church Slavonic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary