*mainaz

Runic: ᛗᚨᛁᚾᚨᛉ Pronunciation: /ˈmɑi̯.nɑz/

adjective · a-stem

Meanings

  1. mean, damaging, hurtful
  2. unjust, false

Etymology

From Proto-Indo-European *meh₂y-, which could be reduced from *(s)meh₂- (‘to beckon’) + *-yeti. See also Latin maereo (‘I am mournful’), Sanskrit मेनि (meni) (meni, ‘wrath, punishment’), Proto-Slavic *mamiti (‘to deceive’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.mainazmainōmainą, -atōmainaimainôzmainō
Acc.mainanǭmainǭmainą, -atōmainanzmainōzmainō
Gen.mainas, -ismainaizōzmainas, -ismainaizǫ̂mainaizǫ̂mainaizǫ̂
Dat.mainammaimainaizōimainammaimainaimazmainaimazmainaimaz
Inst.mainanōmainaizōmainanōmainaimizmainaimizmainaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.mainômainǭmainômainanizmainōnizmainōnō
Acc.mainanųmainōnųmainômainanunzmainōnunzmainōnō
Gen.maininizmainōnizmaininizmainanǫ̂mainōnǫ̂mainanǫ̂
Dat.maininimainōnimaininimainammazmainōmazmainammaz
Inst.maininēmainōnēmaininēmainammizmainōmizmainammiz

Find a form

Descendants

  • *main (Proto-West Germanic)
    • *mēn (Old Dutch)
      • meen, mein, gemeene (Middle Dutch)
        • gemeen (Dutch)
          • gemeen (Afrikaans)
  • *main (Proto-West Germanic)
    • mān (Old English)
      • man, mon, mone, mene (Middle English)
        • mean (English)
        • mene, mein (Scots)
  • *main (Proto-West Germanic)
    • mēn (Old Frisian)
      • meen, gemeen (Saterland Frisian)
      • mien, gemien (West Frisian)
  • *main (Proto-West Germanic)
    • mein (Old High German)
      • mein, meine, gemein (Middle High German)
        • mein, gemein (German)
  • *main (Proto-West Germanic)
    • *mēn (Old Saxon)
      • mên, mein, gemêne, gemeine (Middle Low German)
        • gemeen (German Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary