*murþrijaną

Runic: ᛗᚢᚱᚦᚱᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmur.θri.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to murder

Etymology

From *murþrą (‘murder’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmurþrijōmurþrijaų–
2nd singularmurþrīsimurþrijaismurþrī
3rd singularmurþrīþimurþrijaimurþrijaþau
1st dualmurþrijōsmurþrijaiw–
2nd dualmurþrijaþizmurþrijaiþizmurþrijaþiz
1st pluralmurþrijamazmurþrijaim–
2nd pluralmurþrīþmurþrijaiþmurþrīþ
3rd pluralmurþrijanþimurþrijainmurþrijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmurþrijai–
2nd singularmurþrijasaimurþrijaisau
3rd singularmurþrijaþaimurþrijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralmurþrijanþaimurþrijainþau
2nd pluralmurþrijanþaimurþrijainþau
3rd pluralmurþrijanþaimurþrijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmurþridǭmurþridēdį̄
2nd singularmurþridēzmurþridēdīz
3rd singularmurþridēmurþridēdī
1st dualmurþridēdūmurþridēdīw
2nd dualmurþridēdudizmurþridēdīdiz
1st pluralmurþridēdummurþridēdīm
2nd pluralmurþridēdudmurþridēdīd
3rd pluralmurþridēdunmurþridēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
murþrijaną murþrijandz murþridaz

Find a form

Descendants

  • *murþrijan (Proto-West Germanic)
    • myrþran (Old English)
      • murtheren, morthren, murdren, mordren (Middle English)
        • murder (English)
        • murther, murder (Scots)
  • *murþrijan (Proto-West Germanic)
    • murdrir, mordrir, mourdrir, meurdrir, meurtrir (Old French)
      • murder (English)
      • mordrire (Medieval Latin)
  • *murþrijan (Proto-West Germanic)
    • murdrir, mordrir, mourdrir, meurdrir, meurtrir (Old French)
      • meurtrir (Middle French)
        • meurtrir (French)
  • *murþrijan (Proto-West Germanic)
    • murdiren, murdren (Old High German)
      • mürdern, murderen, murderōn, morderen, morderōn, murdern (Middle High German)
        • mördern (German)
  • 𐌼𐌰𐌿𐍂𐌸𐍂𐌾𐌰𐌽 (maurþrjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary