*prikjaną
Runic: ᛈᚱᛁᚲᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈprik.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to stick; prick
Etymology
From *prikiz (‘prick’) + *-janą. Likely a variant of *pikkōną (‘to strike, peck’) with an emphatic -r-.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | prikjō | prikjaų | – |
| 2nd singular | prikisi | prikjais | priki |
| 3rd singular | prikiþi | prikjai | prikjaþau |
| 1st dual | prikjōs | prikjaiw | – |
| 2nd dual | prikjaþiz | prikjaiþiz | prikjaþiz |
| 1st plural | prikjamaz | prikjaim | – |
| 2nd plural | prikiþ | prikjaiþ | prikiþ |
| 3rd plural | prikjanþi | prikjain | prikjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | prikjai | – |
| 2nd singular | prikjasai | prikjaisau |
| 3rd singular | prikjaþai | prikjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | prikjanþai | prikjainþau |
| 2nd plural | prikjanþai | prikjainþau |
| 3rd plural | prikjanþai | prikjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | prikidǭ | prikidēdį̄ |
| 2nd singular | prikidēz | prikidēdīz |
| 3rd singular | prikidē | prikidēdī |
| 1st dual | prikidēdū | prikidēdīw |
| 2nd dual | prikidēdudiz | prikidēdīdiz |
| 1st plural | prikidēdum | prikidēdīm |
| 2nd plural | prikidēdud | prikidēdīd |
| 3rd plural | prikidēdun | prikidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| prikjaną | prikjandz | prikidaz |
Descendants
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
*prikken (Old Dutch)
-
pricken (Middle Dutch)
-
prikken (Dutch)
- prik (Afrikaans)
-
prikken (Dutch)
-
pricken (Middle Dutch)
-
*prikken (Old Dutch)
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
priċċan (Old English)
-
pricchen (Middle English)
- pritch (English)
- prich, prych (Scots)
-
pricchen (Middle English)
-
priċċan (Old English)
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
*prikka (Old Frisian)
- prikkelje (Saterland Frisian)
- prikke (West Frisian)
-
*prikka (Old Frisian)
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
*pfrichen, *pfricken (Old High German)
- pfrecken (Middle High German)
-
*pfrichen, *pfricken (Old High German)
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
*pfrichen, *pfricken (Old High German)
-
prickelen, prickeln (Middle High German)
- prickeln (German)
-
prickelen, prickeln (Middle High German)
-
*pfrichen, *pfricken (Old High German)
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
*prikkian (Old Saxon)
-
prikken, pricken (Middle Low German)
- prikke (Danish)
- pricken (German)
- pricken (Low German)
- pricka (Swedish)
-
prikken, pricken (Middle Low German)
-
*prikkian (Old Saxon)
-
*prikkjan (Proto-West Germanic)
-
*prikkian (Old Saxon)
-
prikken, pricken (Middle Low German)
-
prickelen, prikelen, preckelen (Middle Low German)
- prickeln (German Low German)
-
prickelen, prikelen, preckelen (Middle Low German)
-
prikken, pricken (Middle Low German)
-
*prikkian (Old Saxon)