*rudjaną

Runic: ᚱᚢᛞᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈruð.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to clear
  2. to strip

Etymology

From *rudą (‘a clearing’) + *-janą, possibly from Proto-Indo-European *(H)rewH- (‘to dig out’), see also Latin ruo (‘I dig out’), Proto-Slavic *rъvati (‘to tear’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularrudjōrudjaų–
2nd singularrudisirudjaisrudi
3rd singularrudiþirudjairudjaþau
1st dualrudjōsrudjaiw–
2nd dualrudjaþizrudjaiþizrudjaþiz
1st pluralrudjamazrudjaim–
2nd pluralrudiþrudjaiþrudiþ
3rd pluralrudjanþirudjainrudjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrudjai–
2nd singularrudjasairudjaisau
3rd singularrudjaþairudjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralrudjanþairudjainþau
2nd pluralrudjanþairudjainþau
3rd pluralrudjanþairudjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrudidǭrudidēdį̄
2nd singularrudidēzrudidēdīz
3rd singularrudidērudidēdī
1st dualrudidēdūrudidēdīw
2nd dualrudidēdudizrudidēdīdiz
1st pluralrudidēdumrudidēdīm
2nd pluralrudidēdudrudidēdīd
3rd pluralrudidēdunrudidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
rudjaną rudjandz rudidaz

Find a form

Descendants

  • *ruddjan (Proto-West Germanic)
    • āryddan (Old English)
  • *ruddjan (Proto-West Germanic)
    • ġeryddan (Old English)
      • ridden (Middle English)
        • rid (English)
  • ryðja (Old Norse)
    • ryðja (Faroese)
    • ryðja (Icelandic)
    • rydja, rø, rya, rua, rudjø, rødja, rødda, røa, ræa (Norwegian Nynorsk)
  • ryðja (Old Norse)
    • ryddæ (Old Danish)
      • rydde (Danish)
        • rydde (Norwegian Bokmål)
          • rydda (Norwegian Nynorsk)
  • ryðja (Old Norse)
    • ryþia, rydhia, rödhia (Old Swedish)
      • röja, rödja (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary