*rukkijaną
Runic: ᚱᚢᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈruk.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to pull, to tug
- to rock
Etymology
From *rukkiz (‘pull, jerk’) + *-janą, ultimately from the same source as *rukkōną (‘to rock’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rukkijō | rukkijaų | – |
| 2nd singular | rukkīsi | rukkijais | rukkī |
| 3rd singular | rukkīþi | rukkijai | rukkijaþau |
| 1st dual | rukkijōs | rukkijaiw | – |
| 2nd dual | rukkijaþiz | rukkijaiþiz | rukkijaþiz |
| 1st plural | rukkijamaz | rukkijaim | – |
| 2nd plural | rukkīþ | rukkijaiþ | rukkīþ |
| 3rd plural | rukkijanþi | rukkijain | rukkijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rukkijai | – |
| 2nd singular | rukkijasai | rukkijaisau |
| 3rd singular | rukkijaþai | rukkijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rukkijanþai | rukkijainþau |
| 2nd plural | rukkijanþai | rukkijainþau |
| 3rd plural | rukkijanþai | rukkijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rukkidǭ | rukkidēdį̄ |
| 2nd singular | rukkidēz | rukkidēdīz |
| 3rd singular | rukkidē | rukkidēdī |
| 1st dual | rukkidēdū | rukkidēdīw |
| 2nd dual | rukkidēdudiz | rukkidēdīdiz |
| 1st plural | rukkidēdum | rukkidēdīm |
| 2nd plural | rukkidēdud | rukkidēdīd |
| 3rd plural | rukkidēdun | rukkidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rukkijaną | rukkijandz | rukkidaz |
Descendants
-
*rukkijan (Proto-West Germanic)
-
*rukken (Old Dutch)
-
rucken (Middle Dutch)
-
rukken (Dutch)
- ruk (Afrikaans)
-
rukken (Dutch)
-
rucken (Middle Dutch)
-
*rukken (Old Dutch)
-
*rukkijan (Proto-West Germanic)
-
*ryċċan (Old English)
- ricchen, riche, ruchchen, ruchen, rycchen, rychen (Middle English)
-
*ryċċan (Old English)
-
*rukkijan (Proto-West Germanic)
-
rucken (Old High German)
-
rucken, rücken (Middle High German)
- rücken, rucken (German)
-
rucken, rücken (Middle High German)
-
rucken (Old High German)
-
*rukkijan (Proto-West Germanic)
-
*rukkian (Old Saxon)
-
rucken, rüggen, rücken (Middle Low German)
- rücken (German Low German)
- rukje, rukke (Saterland Frisian)
-
rucken, rüggen, rücken (Middle Low German)
-
*rukkian (Old Saxon)
-
rykkja (Old Norse)
- rykkja (Faroese)
- rykkja (Icelandic)
- rycka (Swedish)
-
rykkja (Old Norse)
-
*rikken (Middle English)
- rick (English)
- rick (Scots)
-
*rikken (Middle English)
-
rykkja (Old Norse)
-
? (Norwegian)
- rykke (Norwegian Bokmål)
- rykke, rykka (Norwegian Nynorsk)
-
? (Norwegian)