*ruppōną²

Runic: ᚱᚢᛈᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈrup.pɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to burp, belch

Etymology

An iterative verb likely of onomatopoeic origin.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularruppōruppǭ–
2nd singularruppōsiruppōsruppō
3rd singularruppōþiruppōruppōþau
1st dualruppōsruppōw–
2nd dualruppōþizruppōþizruppōþiz
1st pluralruppōmazruppōm–
2nd pluralruppōþruppōþruppōþ
3rd pluralruppōnþiruppōnruppōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularruppōi–
2nd singularruppōsairuppōsau
3rd singularruppōþairuppōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralruppōnþairuppōnþau
2nd pluralruppōnþairuppōnþau
3rd pluralruppōnþairuppōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularruppōdǭruppōdēdį̄
2nd singularruppōdēzruppōdēdīz
3rd singularruppōdēruppōdēdī
1st dualruppōdēdūruppōdēdīw
2nd dualruppōdēdudizruppōdēdīdiz
1st pluralruppōdēdumruppōdēdīm
2nd pluralruppōdēdudruppōdēdīd
3rd pluralruppōdēdunruppōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
ruppōną ruppōndz ruppōdaz

Find a form

Descendants

  • *roppōn (Proto-West Germanic)
    • *roppon (Old Dutch)
      • roppen, ruppen (Middle Dutch)
        • roppen (Dutch)
  • *roppōn (Proto-West Germanic)
    • *ropfōn (Old High German)
      • ropfen (Middle High German)
  • ropa (Old Norse)
    • ropa (Faroese)
    • ropa (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary