*rutāną

Runic: ᚱᚢᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈru.tɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

to rot

Etymology

From Proto-Indo-European *Hrewd- (‘to tear; rend’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularrutō––
2nd singularrutaisi–rutai
3rd singularrutaiþi–rutāþau
1st dualrutōs––
2nd dualrutāþiz–rutāþiz
1st pluralrutāmaz––
2nd pluralrutaiþ–rutaiþ
3rd pluralrutānþi–rutānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularrutāsai–
3rd singularrutāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralrutānþai–
2nd pluralrutānþai–
3rd pluralrutānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrutadǭrutadēdį̄
2nd singularrutadēzrutadēdīz
3rd singularrutadērutadēdī
1st dualrutadēdūrutadēdīw
2nd dualrutadēdudizrutadēdīdiz
1st pluralrutadēdumrutadēdīm
2nd pluralrutadēdudrutadēdīd
3rd pluralrutadēdunrutadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
rutāną rutāndz rutadaz

Find a form

Descendants

  • *rotēn (Proto-West Germanic)
    • *roton (Old Dutch)
      • rōten, rotten (Middle Dutch)
        • rotten, roten, reuten (Dutch)
  • *rotēn (Proto-West Germanic)
    • rotian (Old English)
      • roten, roote, rooton, rootye, rot, rote, roti, rotie, rotte, rotten, roty, rotye, rotyn, rotenn, rotien, rotiȝen (Middle English)
        • rot (English)
        • rot (Scots)
        • rothed, rotheda, rothyed (Yola)
  • *rotēn (Proto-West Germanic)
    • rotia (Old Frisian)
      • rootje (Saterland Frisian)
      • rotsje (West Frisian)
  • *rotēn (Proto-West Germanic)
    • rozēn, rozzēn (Old High German)
      • rōzen (Middle High German)
        • rößen (German)
  • *rotēn (Proto-West Germanic)
    • rotōn (Old Saxon)
      • rōten (Middle Low German)
        • rotten, verrotten (German)
        • rötten (German Low German)
  • rotinn (Old Norse)
    • rotin, rottn (Elfdalian)
    • rotin, rotna (Faroese)
    • ruten, rutn, rutna (Gutnish)
    • rotinn, rotna (Icelandic)
    • rotne (Norwegian Nynorsk)
    • røden, rødna (Scanian)
  • rotinn (Old Norse)
    • rotin, roten (Middle English)
      • rotten (English)
      • rottin, rotten (Scots)
  • rotinn (Old Norse)
    • rotin, raden, rotnæ (Old Danish)
      • rådden, rådne (Danish)
  • rotinn (Old Norse)
    • rutin, rotin, rutna, rotna (Old Swedish)
      • rutten, ruttna (Swedish)
  • rotna (Old Norse)
    • rotin, rottn (Elfdalian)
    • rotin, rotna (Faroese)
    • ruten, rutn, rutna (Gutnish)
    • rotinn, rotna (Icelandic)
    • rotne (Norwegian Nynorsk)
    • røden, rødna (Scanian)
  • rotna (Old Norse)
    • rotin, roten (Middle English)
      • rotten (English)
      • rottin, rotten (Scots)
  • rotna (Old Norse)
    • rotin, raden, rotnæ (Old Danish)
      • rådden, rådne (Danish)
  • rotna (Old Norse)
    • rutin, rotin, rutna, rotna (Old Swedish)
      • rutten, ruttna (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary