*rīfaną

Runic: ᚱᛁᚠᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈriː.ɸɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to tear, rend

Etymology

From Proto-Indo-European *h₁reyp- (‘to tear’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularrīfōrīfaų–
2nd singularrīfizirīfaizrīf
3rd singularrīfidirīfairīfadau
1st dualrīfōzrīfaiw–
2nd dualrīfadizrīfaidizrīfadiz
1st pluralrīfamazrīfaim–
2nd pluralrīfidrīfaidrīfid
3rd pluralrīfandirīfainrīfandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrīfai–
2nd singularrīfazairīfaizau
3rd singularrīfadairīfaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralrīfandairīfaindau
2nd pluralrīfandairīfaindau
3rd pluralrīfandairīfaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraifribį̄
2nd singularraiftribīz
3rd singularraifribī
1st dualribūribīw
2nd dualribudizribīdiz
1st pluralribumribīm
2nd pluralribudribīd
3rd pluralribunribīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
rīfaną rīfandz ribanaz

Find a form

Descendants

  • *rīfan (Proto-West Germanic)
    • rīva (Old Frisian)
  • *rīfan (Proto-West Germanic)
    • *rīfan (Old English)
      • riven (Middle English)
        • rive (English)
  • rífa (Old Norse)
    • rífa (Icelandic)
    • rive (Norwegian Bokmål)
  • rífa (Old Norse)
    • riuæ (Old Danish)
      • rive (Danish)
  • rífa (Old Norse)
    • rīva (Old Swedish)
      • riva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary