*rīfaną
Runic: ᚱᛁᚠᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈriː.ɸɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to tear, rend
Etymology
From Proto-Indo-European *h₁reyp- (‘to tear’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rīfō | rīfaų | – |
| 2nd singular | rīfizi | rīfaiz | rīf |
| 3rd singular | rīfidi | rīfai | rīfadau |
| 1st dual | rīfōz | rīfaiw | – |
| 2nd dual | rīfadiz | rīfaidiz | rīfadiz |
| 1st plural | rīfamaz | rīfaim | – |
| 2nd plural | rīfid | rīfaid | rīfid |
| 3rd plural | rīfandi | rīfain | rīfandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rīfai | – |
| 2nd singular | rīfazai | rīfaizau |
| 3rd singular | rīfadai | rīfaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rīfandai | rīfaindau |
| 2nd plural | rīfandai | rīfaindau |
| 3rd plural | rīfandai | rīfaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | raif | ribį̄ |
| 2nd singular | raift | ribīz |
| 3rd singular | raif | ribī |
| 1st dual | ribū | ribīw |
| 2nd dual | ribudiz | ribīdiz |
| 1st plural | ribum | ribīm |
| 2nd plural | ribud | ribīd |
| 3rd plural | ribun | ribīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rīfaną | rīfandz | ribanaz |
Descendants
-
*rīfan (Proto-West Germanic)
- rīva (Old Frisian)
-
*rīfan (Proto-West Germanic)
-
*rīfan (Old English)
-
riven (Middle English)
- rive (English)
-
riven (Middle English)
-
*rīfan (Old English)
-
rífa (Old Norse)
- rífa (Icelandic)
- rive (Norwegian Bokmål)
-
rífa (Old Norse)
-
riuæ (Old Danish)
- rive (Danish)
-
riuæ (Old Danish)
-
rífa (Old Norse)
-
rīva (Old Swedish)
- riva (Swedish)
-
rīva (Old Swedish)