*rīkiją
Runic: ᚱᛁᚲᛁᛃᚨ Pronunciation: /ˈriː.ki.jɑ̃/noun · neuter · ja-stem
Meanings
- rulership, government, authority
- realm, kingdom
Etymology
From Proto-Celtic *rīgyom, whence also Old Irish ríge.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | rīkiją | rīkijō |
| Acc. | rīkiją | rīkijō |
| Gen. | rīkijas, rīkīs | rīkijǫ̂ |
| Dat. | rīkijai | rīkijamaz |
| Inst. | rīkijō | rīkijamiz |
| Voc. | rīkiją | rīkijō |
Descendants
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīki (Old Dutch)
-
rike (Middle Dutch)
-
rijk (Dutch)
- ryk (Afrikaans)
-
rijk (Dutch)
-
rike (Middle Dutch)
-
rīki (Old Dutch)
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīce (Old English)
- riche, ryche, rik, rike, ryk, rice (Middle English)
-
rīce (Old English)
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīke (Old Frisian)
- Riek (Saterland Frisian)
- ryk (West Frisian)
-
rīke (Old Frisian)
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīhhi (Old High German)
- říše (Czech)
- rzesza (Polish)
- ríša (Slovak)
-
rīhhi (Old High German)
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīhhi (Old High German)
-
rīche (Middle High German)
- Reich (Bavarian)
- Räich (Luxembourgish)
-
rīche (Middle High German)
-
rīhhi (Old High German)
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīhhi (Old High German)
-
rīche (Middle High German)
-
Reich (German)
- Reich (English)
- Reich (Polish)
- рейх (rejx) (Russian)
-
Reich (German)
-
rīche (Middle High German)
-
rīhhi (Old High German)
-
*rīkī (Proto-West Germanic)
-
rīki (Old Saxon)
-
rîch, ricke, rijke, rîk, rîke (Middle Low German)
- riek (Low German)
- Rikj (Plautdietsch)
-
rîch, ricke, rijke, rîk, rîke (Middle Low German)
-
rīki (Old Saxon)
-
ríki (Old Norse)
- ríki (Faroese)
- ríki (Icelandic)
- rike (Norwegian Bokmål)
- rike (Norwegian Nynorsk)
-
ríki (Old Norse)
-
rike (Middle English)
- rik (Scots)
-
rike (Middle English)
-
ríki (Old Norse)
-
rikæ (Old Danish)
- rige (Danish)
-
rikæ (Old Danish)
-
ríki (Old Norse)
-
rīke (Old Swedish)
- rike (Swedish)
-
rīke (Old Swedish)
- 𐍂𐌴𐌹𐌺𐌹 (reiki) (Gothic)
- riik (Estonian)