*silāną

Runic: ᛊᛁᛚᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsi.lɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

to be still, be silent

Etymology

From Proto-Indo-European *seyl- (‘still, windless, quiet, slow’). Cognate with Latin sileō (‘be silent’). Related to Old English sālnes (‘silence’), Old Norse sil (‘slow flowing water’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsilō––
2nd singularsilaisi–silai
3rd singularsilaiþi–silāþau
1st dualsilōs––
2nd dualsilāþiz–silāþiz
1st pluralsilāmaz––
2nd pluralsilaiþ–silaiþ
3rd pluralsilānþi–silānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularsilāsai–
3rd singularsilāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsilānþai–
2nd pluralsilānþai–
3rd pluralsilānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsiladǭsiladēdį̄
2nd singularsiladēzsiladēdīz
3rd singularsiladēsiladēdī
1st dualsiladēdūsiladēdīw
2nd dualsiladēdudizsiladēdīdiz
1st pluralsiladēdumsiladēdīm
2nd pluralsiladēdudsiladēdīd
3rd pluralsiladēdunsiladēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
silāną silāndz siladaz

Find a form

Descendants

  • *silēn (Proto-West Germanic)
    • *silōþu (Proto-West Germanic)
      • seoloþ (Old English)
  • sil (Old Norse)
    • sil (Faroese)
      • silvetni (Faroese)
  • sil (Old Norse)
    • sil (Icelandic)
      • silvetni (Icelandic)
  • 𐌰𐌽𐌰𐍃𐌹𐌻𐌰𐌽 (anasilan) (Gothic)
  • *hilja (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary